Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Waar U ons heen zult sturen, zullen wij gaan (2)

Jaargang: 
11
Datum: 
09 aug. 2017
Nummer: 
16
Schrijver: 
T.L. Bruinius
ID:
1761
Rubriek: 



Een reactie op de actuele verontrusting in de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt

Zolang ze daarbij blijft

Dus nooit de kerk verlaten? Klinkt dat niet merkwaardig voor iemand die lid is van DGK? En die dus ooit gebroken heeft met de GKv?

Nee.

Calvijn schrijft heel zuiver. De kerk blijft kerk 'zolang ze daarbij blijft'. Zolang ze blijft bij de zuivere Woord-verkondiging. Zolang ze blijft bij de zuivere bediening van de sacramenten. We kunnen daaraan toevoegen: en zolang ze blijft bij de zuivere tuchtoefening.

Zolang ze daarbij blijft ...

Soms gebeurt het dat een kerkgemeenschap het recht op de naam 'kerk' verliest. Door bewust Gods Woord los te laten. Dan roept de HEERE Zijn kinderen om de kerk op een andere plaats voort te zetten. Dat is geen lichtvaardige kerkverlating. Dat is geen lichtvaardige 'kerkkeuze' vanwege eigen gevoelens. Dan zijn we, in de woorden van Calvijn, géén 'overloper', géén 'verrader'.

Als de kerk het Woord loslaat, is zij geen kerk meer!

Zo ernstig is dat. Als de kenmerken van de kerk niet meer gezien worden, dan hebben gelovige mensen geen andere keus dan zich van die gemeenschap los te maken. Dat is reformatie. Dat is voortzetting van de kerk. Dat is je opnieuw gehoorzaam voegen onder het juk van Christus. (Art. 28 NGB).

Dan komt het er wel op aan hóe dan de kerk wordt voortgezet. Dan komt het erop aan om te onderscheiden. Is er misschien al een nieuw kerkadres? Kunnen we ons na vrijmaking ergens aansluiten? Of moeten we zelfstandig verder?

Dan moeten we opnieuw naar Calvijn. Naar wat hier-boven geschreven is.

Komen

De Kerk, die wordt gevormd door hen die het Woord vasthouden en in hun vergadering de kenmerken van de kerk laten zien. Die daaruit van harte leven. Het zijn zij die gelovig de roepstem van de HEERE horen en gehoorzaam komen, voor de HEERE, en met elkaar.

Daarom is de Kerk ook altijd te vinden. Mensen die samenkomen, die zó samenkomen, de vergadering van de HEERE, die kun je zien. Die zijn aan te wijzen. Zo moeilijk is dat niet.

Dat is wat wij belijden, dat is zoals wij Gods Woord naspreken, meteen al aan het begin van die prachtige Bijbelse artikelen over de Kerk, art. 27-29 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis. Woorden vol betekenis. Verwijzend naar het rijke Evangelie. Want geroepen worden en komen, dat kan alleen in Christus. Hij schenkt inzicht. En gelóóf.

Als we luisteren, dan kunnen we vertrouwen op Zijn leiding.

Dat te geloven geeft rust en zekerheid. Dan zijn we niet lichtvaardig bezig met 'de kerk'. Maar dan leven we, met alle overgebleven zonden en zwakheden, in het Verbond.

Blijven in het spoor

We moeten vast stellen dat de GKv de verbondsgehoor-zaamheid en de waarheid van Gods Woord hebben verloochend. In 2003 moesten we dat al met verdriet concluderen. In meerdere zaken waren toen de GKv (in de besluitvorming op de GS te Zuidhorn) afgeweken van Gods Woord. En revisie was niet meer mogelijk. We zagen ons toen genoodzaakt, naar het Woord van God, ons vrij te maken van die verkeerde besluiten. We moesten vaststellen dat de GKv niet meer wettige kerk van Christus genoemd kon worden. De kenmerken van de kerk waren niet meer zichtbaar.

Nee, toen hebben we niet de kerk verlaten! Integendeel, we mochten door Gods genade de kerk voortzetten! We bleven in het spoor van de Schrift, door Calvijn zo duidelijk en sterk verwoord.

Ja, voor het gevoel was het weggaan. Velen moesten inderdaad banden verbreken. Met pijn en moeite en verdriet. Maar het waren menselijke banden.

In het geloof bleven we in de kerk. We bleven bij de zuivere verkondiging van het Woord. Bij de zuivere bediening van de sacramenten. Bij de zuivere beoefening van de tucht.

Door vrijmaking mochten we kerk blijven.

Gehoorzaam aan Gods roepstem, met al onze zonden, gebreken, fouten en tekortkomingen.

Waar u ons heen zult sturen, zullen wij gaan

'Toen antwoordden zij Jozua: Alles wat u ons geboden hebt, zullen wij doen, en overal waar u ons heen zult sturen, zullen wij gaan. Zoals wij in alles naar Mozes hebben geluisterd, zo zullen wij naar u luisteren. Alleen, moge de HEERE, uw God, met u zijn, zoals Hij met Mozes geweest is! Iedereen die aan uw bevel ongehoorzaam is en niet luistert naar uw woorden in alles wat u hem gebieden zult, moet gedood worden. Alleen, wees sterk en moedig!'

(Jozua 1:16-18).

Bekende Bijbelverzen.

Het volk Israël staat aan de Jordaan. Mozes is door de HEERE weggenomen. Jozua heeft nu de leiding. En Jozua heeft zojuist het volk verteld wat de HEERE nu van hen vraagt. Aan de overkant van de Jordaan ligt het land dat de HEERE beloofd heeft. Maar het is een land met sterke vijanden. Met machtige vestingsteden. Met heel veel krijgslieden. Maar Jozua wijst op Gods beloften. U moet dat hoofdstuk maar eens rustig lezen.

En de Israëlieten antwoorden Jozua dan met de aan-gehaalde tekst. Nee, we gaan die tekst niet uitgebreid verklaren. Dat hoeft op deze plaats ook niet.

Waar het ons om gaat is de gelóvige inhoud van wat het volk antwoordt.

Waar u ons heen zult sturen, zullen we gaan!

Ja, dat is geloof. Want niet Jozua stuurt. Jozua is slechts de dienstknecht van de HEERE. Het is de HEERE zelf die stuurt. In feite belijden de mannen van Israël: waar de HEERE, de trouwe God van het Verbond, ons stuurt, zullen we gaan! Zonder twijfel. In vol vertrouwen.

Gemakkelijk? Vast niet. Maar, zo eindigt het antwoord: 'Alleen, weest sterk en moedig!', dat wensen, dat bidden ze Jozua toe. En in Jozua bidden ze dat voor allen.

Ja, de HEERE vraagt iets van ons wat naar de mens bekeken moeilijk is. Gevaarlijk. Onzeker.

Maar: wees sterk en moedig. Dat is in het kader van de Bijbel: sterk u in de HEERE! Zoals David deed toen hij bij Ziklag terugkwam en alles was geroofd en verwoest.

Hoe nu verder?

De GKv hebben opnieuw besluiten genomen die radicaal tegen de Schrift ingaan. Velen die in 2003 en volgende jaren zich (nog) niet vrijmaakten maar nog wilden blijven strijden, zijn opnieuw diep verontrust. Ze weten: zo kan het niet blijven. Wat nu? Zelf revisie verzoeken kan niet meer. Kerkenraden zullen het niet nodig vinden. De weg van bezwaar is sinds lang opgebroken. Revisie zal geen succes hebben.

Alleen reformatie kan helpen.

Reformatie, dat is in deze situatie breken met de gemeenschap die geen wettige kerk meer is.

Dat is hard. Dat doet pijn. Dat vraagt offers. We weten er alles van.

Maar dan is daar het woord van Jozua, nee, het woord van de HEERE: Waar U ons heen zult sturen, zullen wij gaan! En: weest sterk en moedig!

Gelukkig kunnen verontruste broeders en zusters ergens naartoe. Wij geloven, naar de woorden van wijlen prof. J. Kamphuis, dat de bedding van Gods kerkvergaderend werk in Nederland nu ligt in DGK. We binden ons onvoorwaardelijk aan Gods eenvoudig en onfeilbaar woord. We binden ons aan een zuivere sacramentsbediening. We oefenen de tucht zoals Christus dat vraagt, in alle liefde.

Dat kunnen de verontrusten in de GKv zelf nagaan. Daar mogen ze ons op bevragen. Daar mogen ze ons op aanspreken.

Veilig

Ja, er is een veilige plaats in Nederland. Er is een kerk. Er zijn plaatselijke gemeenten en er is een kerkverband.

Niet volmaakt. Niet zonder zonde. Niet zonder af en toe kwesties. Als mensen volkomen rust zoeken, en harmonie, en vrede, dan zoeken ze niet goed. In de wettige kerk van Christus zal altijd strijd zijn. Juist daar! Van buitenaf en van binnenuit zet satan alles op alles om juist daar onrust te stoken.

Maar er is wel in de kerk een andere rust: de rust van het weer onbevangen kunnen luisteren naar de Woordverkondiging. De rust van het weer dankbaar aan de kerkdienst mee kunnen doen. De rust van het weer volledig mee kunnen doen in het kerkelijk leven. Van je kinderen zonder zorgen naar de catechisatie kunnen sturen.

Het is de rust die het Hoofd van de kerk, Jezus Christus, schenkt aan wie gaat waarheen Hij stuurt.

Zo is de kerk, met al die zondige en zwakke leden, een veilige plaats.

Wees sterk en moedig

We menen dat er voor de verontruste broeders en zusters in de GKv geen andere weg is. Laten zij zich vrijmaken. Laat ze zich voegen bij de kerk die de kenmerken van de kerk vertoont. Deze is, naar art. 29 NGB, gemakkelijk te kennen.

Geve de HEERE allen die zich afvragen hoe en waar het nu verder moet, gelovig inzicht.

Geve de HEERE hen kracht en moed.

Geve de HEERE dat zij gaan waar Hij stuurt.