Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Verkering – boekrecensie (2)

Jaargang: 
1
Datum: 
31 jan. 2007
Nummer: 
4
Schrijver: 
Anneke Heres
ID:
15

De Bazuin: een nieuwe start. Geen Jongerenredactie meer, maar speciaal voor jou als jongere wél een jongerenrubriek! Een nieuwe start dus. Maar tegelijkertijd gaan we dóór. Zoals je ziet ook met de series die we in REFORMANDA waren begonnen. Dit is dan ook het tweede deel in de serie verkering boekrecensie. Wij schrijven door; lees jij door? En als je nog niet begonnen was: maak dan nu ook een nieuwe start. Want... we schrijven voor jou! Lees mee, denk mee, doe mee!

Boy meets girl


In REFORMANDA van 15 november 2006 vind je het eerste deel van deze serie: een boekrecensie naar aanleiding van het boek I kissed dating goodbye, geschreven door Joshua Harris en in het Nederlands vertaald onder de titel Ongekust en toch geen kikker. Ik hoop dat jullie inmiddels dit boek hebben gelezen. Of misschien heb je met elkaar over dit onderwerp gepraat. Het tweede boek Boy meets girl geeft antwoord op veel vragen die zijn blijven liggen. Het eerste ging vooral over de tijd van het vrijgezel zijn. Boy meets girl gaat over verkering. Helaas is het niet vertaald in het Nederlands. Daarom wil ik in dit artikel vooral uitvoerig ingaan op de inhoud van het boek. Misschien een leuke uitdaging voor jou om een niet al te moeilijk Engels boek te lezen? Het engels en de schrijfstijl van Joshua Harris zijn niet heel moeilijk te begrijpen, ook als je geen kei bent in engels, zoals ik.
Boy meets girl bestaat uit drie delen. Het eerste deel heet Rethinking romance, het opnieuw overdenken van wat verkering is. Het gaat over de basisprincipes van verkering: wat is het doel en wat is belangrijk? Het tweede deel gaat over the season of courtship. We belanden hier middenin praktische zaken die we in de verkeringsperiode tegenkomen. Heel duidelijk geeft Harris daar bijvoorbeeld aan wat de verschillende rollen van mannen en vrouwen zijn en waarom je de kerkgemeenschap en je familie nodig hebt, ook in je verkeringstijd. Deel drie, Before you say I do, helpt stellen die serieus richting het huwelijk willen, zich bewust te worden van een aantal belangrijke zaken. In dit artikel zal ik ingaan op het eerste deel van het boek. Het tweede en derde deel hoop ik Deo volente in twee vervolgartikelen uiteen te zetten.


Wat is verkering?


Nadat Joshua zijn eigen verhaal heeft verteld (zeer de moeite waard om te lezen), gaat hij verder met de vraag: wat is nu verkering? Verkering is niet zomaar een vriendschap, het is een relatie met een duidelijk doel. Een man en een vrouw die samen willen ontdekken of ze aan een huwelijk kunnen beginnen. Dat klinkt heel serieus en misschien vind je het wel ouderwets. Toch heeft alles wat je doet in je verkeringstijd (samen dingen doen, naar elkaar toegroeien, gesprekken) dat doel.
Waarom dit doel? Joshua Harris begint met een persoonlijk antwoord: Te vaak heb ik in mijn verleden intimiteit apart gehouden van de verantwoordelijkheid om er ook werkelijk voor te gaan, de toewijding. En op die manier speel je met (de gevoelens van) de ander. Intimiteit is de vertrouwdheid die je met elkaar hebt, lichamelijk en emotioneel. Joshua legt uit dat intimiteit alleen goed kan zijn, wanneer het gepaard gaat met toewijding. Leer eerst elkaars innerlijk en karakter kennen, voordat je lichamelijk en emotioneel verder gaat, zegt hij.
Moet het zo serieus? Ligt er niet teveel druk op de verkering als je dit doel stelt? Bedenk dan, hoewel de verkering een serieuze insteek moet hebben, dat je gewoon rustig kunt beginnen. Verkering moet je zien als een nieuwe weg die je inslaat; stap voor stap kom je verder. Die weg begint met ik wil je graag beter leren kennen en het kan uitlopen op ik wil met je trouwen. Maar daar zit nog heel wat tussenin!
We moeten er ook niet meer van maken dan wat het is. De schrijver wil een stel dat pas verkering heeft niet feliciteren, alsof ze zich gaan verloven. Zo moet je deze periode niet zien, zegt hij. Het is een tijd om elkaar te leren kennen zonder te hoge verwachtingen. De enige echte druk die er is, is de roeping van Gods Woord om Hem de eer te geven in alles en om in reinheid en eerlijkheid met elkaar om te gaan.
In het Engels heeft verkering natuurlijk een ander woord. Joshua Harris heeft het over courtship. Wanneer wij het Nederlandse woord verkering eens ontleden, komen we op het werkwoord verkeren. Je verkeert met elkaar, je gaat met elkaar om. Je wilt dat beiden, het is uitgesproken naar elkaar toe. Aan de ene kant verkeer je met elkáár, een serieuze belofte om geen spelletje te spelen met elkaars gevoelens. Aan de andere kant: je verkéért met elkaar, je brengt samen tijd door om elkaar te leren kennen. Niet te serieus én niet te licht.
Geen verkering is dezelfde. Joshua Harris benadrukt dat het dan ook niet de bedoeling is, dat iedereen het op dezelfde manier doet. Maar wèl moet het altijd tot eer van God zijn. Hij is het middelpunt van je leven. Ook het liefdesleven geeft Hij, om Hem daarin als Schepper te eren en te prijzen. Maar zoals met alle goede dingen die God geeft, kan ook deze liefde door ons verkeerd gebruikt worden. Daarom: combineer romantiek met wijsheid en liefde voor God, de Gever van de romantiek.


Romantiek en wijsheid


In het volgende gedeelte laat Harris zien waarom romantiek niet zonder wijsheid kan.
Romantiek zegt: ik wil het nu. Wijsheid spoort aan tot geduld.
In Spr. 19:11 staat: des mensen verstand maakt hem lankmoedig. Lankmoedigheid, lang van gemoed, geduldigheid. De grootste fouten in relaties worden meestal gemaakt door ongeduld. Het vereist geduld voordat je aan verkering kunt beginnen, maar ook daarna is geduld nodig. Ongeduld versnelt alles en kan er bijvoorbeeld voor zorgen dat je belandt in een te lichamelijk gerichte relatie. Joshua Harris neemt hier het voorbeeld van een restaurant, waar de kok de tijd neemt om alle gerechten na elkaar op de goede tijd op tafel te laten komen. Hierdoor zullen de gasten er extra van genieten. Er zit echter iemand, die niet kan wachten. Hij wil alles tegelijk in één schaal: het drinken, de soep, de salade, de hoofdmaaltijd en het toetje. Mishmash! Hoe onsmakelijk! Bij mishmash romance ontbreekt dan ook de wijsheid. Wij weten echter dat God ons leven leidt. Op Hem mogen we vertrouwen. God heeft een bedoeling met elke stap op deze weg.
Romantiek zegt: dit is wat ik wil en het is goed voor mij. Wijsheid doet ons overwegen wat het beste is voor de ander. Daar is Gods Woord heel duidelijk: God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf, het grote gebod. Je kunt het niet los van elkaar zien: als we onze naaste dienen, dienen we de Here (Math. 25:40).
Romantiek zegt: voed je fantasie. Wijsheid roept op om onze emoties en waarnemingen reeel te bezien. Emoties zeggen iets over onze beleving en de waarde die wij eraan hechten. Wijsheid baseert gevoelens op de werkelijkheid. Onze waarden kunnen niet anders dan gegrond zijn op de bijbel. Als we iets niet weten over de ander, vullen we dat gemakkelijk in met eigen ideeen. Daarom is het ook belangrijk om elkaar te ontmoeten in dagelijkse situaties, bij familie, met vrienden, en om eerlijke gesprekken te voeren. Verkering is een tijd om de goede en de mindere eigenschappen te ontdekken van de ander. Dan zijn onze emoties en beslissingen gebaseerd op de werkelijkheid.


Hoe, wie, wanneer?


Maar wat als het meisje dat jij leuk vindt, niet geïnteresseerd is in jou? Of als je niks voelt voor de jongen die jou vraagt? En de juiste persoon doet het juist niet? Het kan je in verwarring brengen. Vertrouwend geloven dat God ons leven leidt is niet zo gemakkelijk. Wij willen het nu weten: God, vertel me wie, vertel me hoe, vertel me wanneer en dan zal ik op U vertrouwen. Maar dit is geen werkelijk vertrouwen. We zijn afhankelijk van de Here. Hij kent het plan.
Joshua Harris verduidelijkt zijn boek met veel levensechte voorbeelden. Het zijn leerzame verhalen. Aan het eind van het verhaal over David en Claire, haalt hij drie belangrijke dingen naar voren om van te leren:
1) Het gaat God niet slechts om de bestemming; de Here heeft geen haast om zo snel mogelijk bij het huwelijk te zijn. Zie het dus niet als: daar moet ik eerst doorheen. Alle tijd is nodig om ons te louteren, te heiligen en ons geloof te versterken.
2) God leidt ons en laat ons dingen zien op verschillende manieren. Maar Gods Woord blijft bovenaan staan en daaraan moeten wij gehoorzaam zijn.
3) Wat zoeken wij in een echtgeno (o) t (e)? Is dat hetzelfde als wat God daarover zegt? Het Spreukenboek is daar heel helder in (vgl. Spr. 12:4, 31:10 en 30).


Vertrouwen


Verkering is een tijd voor twee mensen om te groeien in vriendschap, om elkaars karakter te leren kennen en om te zien of ze voor een huwelijk bestemd zijn. Soms eindigt een verkering in de beslissing dat het bij vriendschap moet worden gelaten. En soms worden vrienden geliefden. Gods plan is altijd beter dan wij zouden kunnen bedenken.
Joshua Harris laat duidelijk zien dat Gods Woord voorop moet gaan. Het is goed om te beseffen waar het om gaat in een verkering. En hoe vaak ontbreekt het ons niet aan vertrouwen op de leiding van de Here? Maar laten we toch vooral blijven vertrouwen op Hem, ook als de kerk klein is. Wij kunnen onze eigen toekomst niet plannen. Wees actief in het leven met de Here en oefen je in de godsvrucht (1Tim. 4:7).

Joshua Harris, Boy meets girl.
Paperback | Multnomah Publishers | USA Edition | 2005 ISBN: 1590521676. Te bestellen op www.bol.com € 14, 95 (incl. verzendkosten)