Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Verhoudingen binnen het gezin (2)

Jaargang: 
9
Datum: 
03 jun. 2015
Nummer: 
18
Schrijver: 
A.K. de Marie-Hulzebosch
ID:
1519


In een vorig artikel hebben we gezien dat God bij de schepping de verhouding man/vrouw al heeft aangegeven. Nu zullen we kijken naar andere verhoudingen binnen het gezin.

Het gezin

Het gezin, ook wel de oercel van de samenleving genoemd. Het was er immers voordat er sprake was van allerlei andere samenlevingsvormen en voortplantingsmethoden. Een gezond gezinsleven heeft grote betekenis voor kerk, land, ja voor de hele maatschappij.

Bij het aangaan van een huwelijk vormen man en vrouw een gezin. Dit gezin is de unieke basis voor de kinderen die geboren worden. Zij zijn door de bloedband met de ouders verbonden en daarom zullen ze alle liefde en warmte en geborgenheid ontvangen. De Bijbel noemt dit de `natuurlijke liefde´. In 2 Tim. 3:3 staat hoe het met die natuurlijke liefde zal zijn aan het einde van de tijden.

Gezag

Hoe de verhoudingen tussen ouders en kinderen moet zijn leren we uit het vijfde gebod:

Eert uw vader en uw moeder, opdat uw dagen verlengd worden in het land dat de HERE, uw God, u geeft.

Bij het doen van Gods geboden is liefde het sleutelwoord. God vraagt liefde voor Hem en de naaste (Matth. 22:37-40).

Toch staat in dit vijfde gebod eert. Dat is niet zonder reden. Eren is meer dan liefhebben. Eren sluit liefhebben niet uit, bij eren laat men juist zien dat men de ander liefheeft. Als God eerbied vraagt, geeft Hij hiermee aan dat er in het gezin sprake is van hoger en lager. Bij eerbied komt tot uitdrukking het opzien naar en onderwerpen aan het gezag dat over ons is gesteld. Het betekent: ontzag hebben voor degene die gezag over ons heeft.

Van God gegeven

Gezag is een begrip dat vandaag de dag niet meer in is. Wat eeuwenlang onaantastbaar vaststond, wordt nu in diskrediet gebracht. Is dat terecht?

Om het goede zicht te hebben op gezag, moeten we weten wat gezag is en Wie gezag geeft en ontzag vraagt. Gezag heeft alles te maken met zeggen. Iemand die gezag heeft, heeft zeggenschap. Ouders hebben zeggenschap over hun kinderen. Zij zijn de eerste en meest natuurlijke gezagsdragers. Die positie kregen ze van de Here zodra zij ouder werden.

Gezag hebben is dus niet alleen een bevoorrechte positie. Ouders hebben gezag niet uit zichzelf maar van de Here gekregen. Daarmee wordt gezag dragen ook een opdracht. Ouders moeten deze opdracht op zich te nemen.

Doel van het gezag

Met welk doel geeft God ouders gezag? Als hulpmiddel om kinderen op te voeden tot verantwoordelijke, zelfstandige en gelukkige personen? Zo´n formulering lezen we nogal eens in een doelstelling van het onderwijs. Is dat wat God van ouders vraagt?

In het huwelijksformulier lezen we iets heel anders. Daar staat: Zij moeten hun kinderen, wanneer zij die van God ontvangen, opvoeden in de kennis en dienst van de Here, tot zijn eer, tot opbouw van zijn kerk en tot heil van die kinderen.

Gezag is een goddelijk gezag. Ouders zullen hun gezag gebruiken om samen met hun kinderen de naam van de Here groot te maken. Zij zijn instrumenten in zijn hand om hun kinderen te leren Hem lief te hebben en te dienen. Al die andere zaken als verantwoordelijkheid, zelfstandigheid en gelukkige personen komen daarin mee als zegen op het gaan in de wegen van de Here. Goddelijk gezag geeft ook grenzen aan. Alleen datgene wat binnen de opdracht van God valt, mogen wij ook van onze kinderen vragen. Gezag mag nooit een absoluut gezag worden, dat is gezag dat losgemaakt wordt van God. Ouders mogen geen dictators zijn en slaafse gehoorzaamheid eisen. Dat heeft niets met hartelijke liefde te maken, maar met harteloos drillen.

Openheid

Hoewel gezag een vaste en van God gegeven opdracht is, zal het in verschillende omstandigheden verschillend tot uiting komen. Tegenover kleine kinderen zullen ouders hun gezag anders gebruiken dan tegenover pubers. Bij hen zullen ouders rekening houden met de omstandigheden en mening van die kinderen. Dit hoeft niet tegenstrijdig te zijn met hun gezag. Integendeel. Wat daarbij wel noodzakelijk is, is een open relatie tussen beide partijen. Ouders moeten hun best doen te begrijpen wat hun kinderen meemaken, waar ze vandaag de dag tegenaan lopen. In welke omstandigheden zij nu leven. Drie kernwoorden zijn daarbij van belang; gesprek, geduld en gebed. Als men dat voor en met elkaar in liefde kan opbrengen, zullen ouders en kinderen lijnen ontdekken die Gods Woord aangeven om je leven naar te richten. Van ouders wordt vervolgens gevraagd om hun kinderen te sturen en te ondersteunen om die Bijbelse richtlijnen te volgen. Daarbij hoeven ze niet te bang zijn om vaste regels te stellen. Het handhaven van gestelde regels zal niet altijd in dank aangenomen worden. Maar dan mogen ouders hun kinderen voorhouden dat God van hen vraagt ze door hun hand te regeren. HC vr & antw 104.Gezag in liefde uitgeoefend zal juist als goede leiding en hulpgevend worden ervaren.

Wat zou het goed en wenselijk zijn als die openheid er ook is tussen ouders onderling. Om je samen te bezinnen op wat God van ons vraagt en wat wijs en goed is. Ouders kunnen elkaar enorm helpen en steunen door de moeiten waar ze tegenaan lopen met elkaar te bespreken.

Gezinsverband

Over de andere verhoudingen binnen het gezin kan ik nu kort zijn. Openheid zal ook de onderlinge band tussen broers en zussen bevorderen. Oor en oog hebben en houden voor elkaar. Een belangrijk onderdeel voor een hechte onderlinge band is samen bezig zijn met Gods Woord. Dat kan zijn bij de dagelijkse Bijbellezing, voorbereiding van vereniging of catechisatie. Of bij het napraten over de preek. Laten we ervoor waken dat we daar geen tijd meer voor zouden hebben in deze haastige, chaotische tijd.

Laten we elkaar aansporen met de belofte van Psalm 128:1 en 2:

Welzalig ieder die de HERE vreest, die in zijn wegen wandelt, want gij zult eten de opbrengst van uw handen; welzalig gij, het zal u welgaan.