Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Uw trouw reikt tot de wolkenboog

Jaargang: 
4
Datum: 
03 nov. 2010
Nummer: 
39
Schrijver: 
Annie van der Linden
ID:
734

De trouw van God, in psalmen bezongen. De Bijbel staat vol met geschiedenissen waarin we Gods trouw aan Zijn volk, beloften en verbond zien. Ja, de hele Bijbel en de schepping verkondigen Gods trouw. We zien dat bij het geven van het teken van de regenboog. We lezen erover bij het sluiten van het verbond met Abraham. We zien Zijn trouw en liefde in het zenden van Zijn Zoon. Als christenen mogen en moeten we Gods trouw en liefde weerspiegelen in ons leven. Is zijn trouw ook weerspiegelt in jouw leven? Ben jij trouw? In je relatie, je vriendschappen en je leven voor God? Lees mee over Gods trouw door de geschiedenis en op welke wijze jij zijn trouw kunt weerspiegelen in je leven.

De regenboog

    De regenboog straalt hemelhoog, als teken in de wolken, Gods trouw, die het heelal omspant, toont zich aan de volken.

In dit vers uit een kinderliedje lezen we over de regenboog als teken van Gods trouw. God beloofde nooit meer een zondvloed over de aarde te doen komen. Hij sloot daartoe een verbond met de mensen en dieren. Daaraan mogen we denken iedere keer weer als we de regenboog zien. Doe jij dat ook? Neem je een moment om je te verwonderen over Gods trouw? Om je te verwonderen over Gods hand in de schepping? Om je te laten troosten door de wetenschap dat God zijn beloften houdt? We lezen hierover mooie woorden in Jesaja 54. We lezen daar:

    Dit is Mij als in de dagen van Noach: zoals ik gezworen heb, dat de wateren van Noach niet meer over de aarde zouden komen, zo heb Ik gezworen, dat Ik niet meer toornig op u zal zijn noch u zal dreigen. Want bergen mogen wijken, heuvels wankelen, maar mijn goedertierenheid zal van u niet wijken en mijn vredesverbond zal niet wankelen, zegt uw Ontfermer, de Here.

Ja, Gods trouw blijft tot in eeuwigheid. Trouw en liefdevol is Hij in alles wat Hij doet. Op deze machtige God mogen wij ons vertrouwen stellen, wat een wonder!

In het Oude Testament

In Genesis lezen we over het verbond dat de HERE sloot met Abraham en zijn nageslacht. Abraham was een man die zijn vertrouwen stelde op de HERE. We lezen dat in Genesis 15:6

    en hij geloofde in de Here en Hij rekende het hem toe als gerechtigheid.

Zelfs als Abraham zijn eigen zoon moet offeren, blijft Hij vertrouwen op zijn God. Waarom? Omdat hij geloofde en daardoor wist dat God betrouwbaar is, dat God zich aan zijn beloften houdt. Hij zou zelfs bij machte zijn om Abrahams zoon uit de doden op te wekken. Die trouw waar Abraham op steunde, mogen ook wij kennen. Bij de doop van een kindje zingen we vaak uit psalm 105: 5

    God zal zijn waarheid nimmer krenken maar eeuwig zijn verbond gedenken

God is en blijft trouw aan zijn verbond. Naast de belofte is er ook de eis. De HERE vraagt van de ouders dat zij trouw hun kind zullen opvoeden en het kind Zijn wil zullen leren. De HERE wil dat het verbond wordt nageleefd. Toen de HERE aan Mozes voorbij ging op de Sinaï, openbaarde Hij zijn naam en deugden. We lezen daarover in Genesis 34 vers 6:

    De HERE ging aan hem voorbij en riep: Here, Here, God, barmhartig en genadig, lankmoedig, groot van goedertierenheid en trouw. .

Zo mocht Mozes de Here kennen, zo mocht het volk Israël Hem kennen en zo mogen wij onze Hemelse Vader kennen. Liefdevol en trouw maar ook als een God die zich vertoornt over de zonden. Als we verder naar het Oude Testament kijken, dan valt ons vooral op hoe vaak het volk Israël in zonden viel. Hoe vaak dwaalden zij niet af van Gods weg? Hoe vaak werden er geen afgoden vereerd? Ja, het ging zelfs zover dat er kinderen werden geofferd aan de afgoden. En in de tijd van Elia waren er nog maar een handjevol trouwe mensen over. Gods toorn moest menigmaal ontbranden. Gods straffen kwamen over zijn volk. Een voorbeeld hiervan is de ballingschap. En toch, telkens als het volk berouw toonde, betoonde God zich een God van nabij. Hij vergaf en de relatie werd hersteld. God blijft trouw aan zijn verbond, ondanks dat zijn volk Hem zo vaak teleurstelde.

Geslachtsregister

Een geslachtsregister slaan we liever over bij het lezen van de Bijbel. Die lange rijen namen. Namen die ons vaak niets zeggen. Wat moeten we daar nu van leren? Toch is het de moeite waard om ze te lezen. Als we het geslachtsregister van Jezus Christus in Mattheus 1 lezen, lezen we tussen de regels door over Gods trouw. Gods trouw door de geslachten. Als we het geslachtsregister doorlezen, komen we enkele opmerkelijke dingen tegen. Allereerst het volgende:

    Juda verwerkte Perez en Zerah bij Thamar

Misschien ken je deze geschiedenis wel, anders kun je deze nalezen in Genesis 38. Juda, zoon van Jacob, verwerkte een kind bij zijn schoondochter. Ook dit kind staat genoemd in het geslachtsregister van onze Verlosser. En verderop in het geslachtsregister:

    Salmon verwekte Boaz bij Rachab

Naar alle waarschijnlijkheid wordt hier Rachab, de hoer bedoeld. Een hoer? In het geslachtsregister van Jezus Christus? Ja, zelfs door zonde en schande van mensen blijft God doorwerken naar de vervulling van Zijn belofte. Tot slot noemen we nog het volgende:

    David verwekte Salomo bij de vrouw van Uria

Bij het lezen van dit vers denken we weer terug aan het overspel van David. Na het begaan van deze zonde bewees God zijn genade. Hij vergaf David en liet hem leven. De geslachtslijn werd niet onderbroken. Zo zien we zelfs in een lange rij namen Gods trouw. Ondanks de zonden en misstappen van zijn kinderen blijft Hij trouw. Trouw aan zijn belofte om zijn Zoon te geven tot verzoening van de zonden.

Trouw tot de dood

Onder het vorige kopje hebben we Gods trouw gezien bij de aanloop naar de komst van zijn Zoon naar deze aarde. De Zoon van God werd geboren uit een maagd. Hij werd zoals wij, alleen zonder zonde. Hij bleef trouw aan de wil van zijn Vader. We zien dat al bij het paasfeest. Maria is ongerust en gaat Hem zoeken. Jezus antwoordt haar dan dat Hij bovenal de wil van zijn Vader moet doen. Trouw, het kenmerkt onze Heiland. Hij bleef trouw. Trouw toen hij geslagen en bespuugd werd. Trouw toen hij onschuldig veroordeeld werd tot de kruisdood. Trouw terwijl anderen hem bespotten. Trouw door Petrus in zijn liefde vast te houden, ook na de verloochening. Trouw toen hij aan het kruishout hing. Ja, door zijn trouw, kon Hij roepen: het is volbracht! In zijn volbrachte lijden en sterven mogen wij genade en vergeving vinden. In zijn naam kunnen wij tot de Vader komen in ons gebed. Jezus bleef trouw zodat wij niet verloren zouden gaan. Trouw tot het einde. Paulus roemt Gods trouw in het zenden van zijn Zoon in de brief aan de gemeente te Efeze. Je kunt hoofdstuk 2:1-10 hier wel eens over nalezen. We lezen daar dat God, die rijk is aan erbarming, ons in Christus mede levend gemaakt heeft en ook mede opgewekt en een plaats in de hemelse gewesten gegeven heeft.

Bemoedigend

Gods trouw mag een enorme bemoediging voor ons zijn. Wat kunnen we soms wanhopig zijn, als we onze zonden zien. Als we met Paulus moeten zeggen: de geest is gewillig maar het vlees is zwak. Dan mogen we rusten in het volbrachte werk van onze Heiland. In de trouw van God de Vader en God de Zoon. Want hoe vaak wij ook in zonden vallen, we mogen telkens weer terugkeren. We mogen om vergeving vragen. We mogen leven in vertrouwen dat onze zonden ook daadwerkelijk vergeven worden. God blijft trouw aan zijn woord. Hij laat ons niet vallen. Zijn belofte uit Jesaja 1:18 blijft staan:

    Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen worden als witte sneeuw

Gods trouw blijft tot in eeuwigheid. We hoeven niet onzeker te zijn, maar mogen vast op Gods beloften vertrouwen. De liefde en trouw van onze God zijn onveranderbaar. Deze slaan niet zomaar om in woede. God is geen grillige God. Zijn trouw en liefde zijn de rots waarop wij bouwen mogen. Ja, bouwen mogen. Want Gods trouw en zijn liefde moeten ook in ons leven zichtbaar worden. Daar moeten wij mee aan de slag gaan. In de brief aan de Galaten worden de vruchten van de geest beschreven. En in dat rijtje vinden we ook trouw.

En jij?

Gods liefde en trouw moeten zichtbaar worden in ons leven. Hierover heeft de spreukendichter het ook. We lezen in Spreuken 3:3 en 4

    Dat liefde en trouw u niet verlaten! Bind ze om uw hals, schrijf ze op de tafel van uw hart

Zorg dat de liefde en trouw bij je blijven. Dat je ze als het ware draagt als een sieraad. We moeten dus trouw zijn. Trouw in vriendschappen, trouw in onze kerkgang, trouw in onze relatie. Ons woord houden, zelfs als ons dat wat kost. Een mooi voorbeeld hiervan vinden we in het Oude Testament. Jonathan bleef zijn vriend David trouw, zelfs toen dat hem bijna zijn leven koste. David kon op zijn vriend aan. Wie wil er niet een vriend als Jonathan? Dat kan, want wij mogen dat voor elkaar zijn. Laten we de oproep van Paulus uit 2 Timotheus 2 : 22 ter harte nemen

    Schuw de begeerten der jeugd en jaag naar gerechtigheid, naar trouw, naar liefde en vrede met hen, die de Here aanroepen uit een rein hart

Doe je best om je trouw te tonen. Binnen de kerk maar ook daarbuiten in je omgang met collega’s, in het doen van je dagelijks werk. Trouw moet blijken in woorden en in daden. Zo wordt je iemand waar de ander altijd op aan kan. Kunnen we dat zomaar uit onszelf? Nee, maar door de kracht van Gods Geest mogen we een stukje van Gods trouw en liefde weerspiegelen. Zo laten we anderen zien wat voor machtige, trouwe en liefdevolle Vader wij hebben.

We hebben stilgestaan bij Gods trouw door de geslachten heen. Gods trouw die is van alle tijden. Zing je mee over zijn trouw in Psalm 89?

    Ik zal zolang ik leef, bezingen in mijn lied des Heren milde gunst, het werk aan ons geschied. Mijn mond verkondigt, Heer, aan komende geslachten hoe Gij uw trouw betoont aan hen die U verwachten. Uw goedertierenheid rijst op en gaat zicht welven, een altijd veilig huis, vast als de hemel zelve.