Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

In het stadion

Jaargang: 
3
Datum: 
21 okt. 2009
Nummer: 
35
Schrijver: 
Annie van der Linden
ID:
563

Kruip voor een ogenblik in de huid van een topsporter. Klaar om aan een belangrijke wedstrijd te beginnen. Je gaat het stadion binnen. Juichende supporters op de tribune. De loopbaan klaar voor de wedstrijd. Naast je komen andere sporters het veld op. Allemaal één doel voor ogen: de finish bereiken. Je weet dat het niet gemakkelijk gaat worden. Maar toch ga je ervoor. Je wilt tenslotte een plaatsje op het erepodium bereiken. Daarom begin je vol vuur aan de wedstrijd. Wat voor zin heeft het om je te vergelijken met een topsporter? Niets toch. Als christen kun je toch geen topsporter worden. Nee, dat kan niet. Omdat je al bezig bent met het lopen van een andere wedloop. Luister maar eens mee naar wat de schrijver van de brief aan de Hebreeën hierover zegt.

De wedloop

    en met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt

De schrijver van de brief aan de Hebreeën vergelijkt het geloven met een wedloop. Een wedloop waar we ook Paulus over horen spreken in 2 Timotheüs 4:7. Paulus staat hier aan het einde van zijn leven op aarde. Hij heeft zijn persoonlijke loop volbracht. Waar denkt Paulus hier aan? Aan de taak die de Here hem gaf. We lezen in 1 Korintiërs 12 dat de kerk ook wel het lichaam van Christus wordt genoemd. Wij als gelovigen maken deel uit van dat lichaam. In het lichaam heeft ieder lid een bepaalde taak. Over deze taak heeft Paulus het. Paulus werd geroepen om apostel te worden en het evangelie aan de heidenen te verkondigen. Dat werd zijn loop op aarde. Lees maar eens mee in Handelingen 20. Paulus neemt hier afscheid van de ouderlingen in Efeze. Hij vertelt hen dat de Heilige Geest hem iedere keer weer laat weten, dat er verdrukking voor hem op de loer ligt. Hij voegt hieraan toe:

    Maar ik tel mijn leven niet en acht het niet kostbaar voor mijzelf, als ik slechts mijn loopbaan mag ten einde brengen en de bediening, die ik van de Here Jezus ontvangen heb om het evangelie der genade Gods te betuigen. (Hand.20:24)

Paulus werd geroepen om apostel van de heidenen te worden. Die roeping vergelijkt hij met het geplaatst worden in een race met hindernissen. Een hordeloop. Er stonden horden op de loopbaan, maar hij heeft mogen volharden. Hij heeft de finish mogen bereiken. En dat mag Timotheüs bemoedigen. Wie volhardt in de strijd zal zalig worden. Het is Christus zelf die dit heeft beloofd. En wij? Een periode van reformatie ligt achter ons. Reformatie. Dat wil zeggen: terugkeer naar Gods woord. Enthousiast zijn we begonnen in de kerken. Het woord van de Here ging weer open in zijn volle rijkdom. Heel ons leven moest weer in dienst van de Here komen. Sommigen hebben daar veel voor over gehad. Gebroken familiebanden is er maar één voorbeeld van. Er zijn inmiddels alweer een aantal jaren verstreken na de vrijmaking. Hoe staat het met ons? Met jou en mij? Zijn we nog steeds zo enthousiast? Doen we ons best om vol te houden bij het lopen van de wedloop? We stuiten op moeilijkheden. Tegenstand van buiten de kerk. Verdeeldheid binnen de kerk. Onze kerken zijn klein en het is moeilijk om enthousiast te blijven. Sommigen hebben zelfs de moed al opgegeven. De mensen in de kerk van Hebreeën hebben hetzelfde ervaren. Daarom roept de schrijver hen toe: houd vol! Een boodschap die vandaag de dag ook zeker voor ons bedoeld is.

Getuigen

Geen sportman kan zonder het gejuich van de supporters aan de zijlijn en op de tribunes. Zij sporen aan om vol te houden en zo de prijs te behalen. In Hebreen 12:1 lezen we dat wij een wolk van getuigen om ons heen hebben in de strijd. Wie worden bedoeld met deze getuigen? Het zijn de geloofsgetuigen waarvan wordt gesproken in Hebreen 11. Het zijn er zoveel dat zij hier vergeleken worden met een dichte wolk. Deze geloofsgetuigen hebben de strijd reeds gestreden en hebben overwonnen. En als degene die de wedloop al hebben volbracht, kijken ze naar hen die nog strijden. Degene die nog zwoegen om de eindstreep te behalen. Wie dit zijn? Jij, ik, je ouders, je broeders en zusters in de kerk. Als de lopers zien, dat zoveel gelovigen de wedloop hebben volgehouden, spoort het hen aan om ook zelf niet de moed te laten zakken. De Bijbel noemt hen die toekijken getuigen. Zijn ze dan toeschouwers, die ons rondom in het stadion aanmoedigen? Nee, zij hebben een taak die veel verantwoordelijker is. Natuurlijk hebben zij door hun gedrag voor ons een getuigenis achtergelaten. Zoals zij hebben volgehouden, moeten ook wij volhouden. De Bijbel leert ons dat zelf. Maar een getuige heeft nog een andere taak. Daaraan worden wij herinnerd in Hebreeën 10:28.
De schrijver haalt daar de wet van Mozes aan. De getuigen moeten naar de wet van Mozes als aanklagers optreden, wanneer ze iemand op heterdaad betrappen. Ze hebben de opdracht om deze overtreding aan te geven. Als twee of drie hetzelfde getuigen dezelfde getuigenis afleggen, dan zal de overtreder gestraft worden. Daarom moeten we erop letten dat we de wedloop volgens de regels lopen. Want wij hebben niet te maken met twee of drie getuigen maar met een wolk van getuigen. Als wij ons niet houden aan de spelregels kunnen zij allen bij de eindstreep optreden als aanklagers. Dan worden we gediskwalificeerd. Daarom is het nodig dat we telkens weer aangespoord worden om vol te houden in de strijd. Daarom was het ook nodig om de getuigen eens op een rij te zetten, zoals dat gebeurd is in Hebreeën 11. Wat deze getuigen hebben doorstaan, is ongelooflijk. We mogen dan verwondert opmerken dat zij het hebben uitgehouden. Ze hebben volhard in hun geloof. Ondanks brandstapels, vervolging en gevechten met wilde beesten. Laten we daarom zien op deze wolk van getuigen en met volharding de wedloop lopen. Zo zingen we dankbaar met gezang 32:5

    Een wolk van Godsgetuigen omringt ons in de strijd, tot wij met hen ons buigen, gekroond met heerlijkheid.

Volhouden

    afleggen alle last en zonde, die ons zo licht in de weg staat

Als we als helden willen rennen, dan moeten we eerst alles wat teveel is afleggen. Zoals een hardloper niet in een dik trainingpak aan de wedstrijd begint, zo moeten wij ook alles afdoen wat in het lopen zou hinderen. De last die ons in de geestelijke wedloop belemmert is de zonde. De zonde trekt ons van God af. Juist van die zonden kunnen we ons zo moeilijk vrijmaken. Toch moet er gebroken worden met de zonden. Hoe minder zonde, hoe beter de wedloop. Ga daarom met je zonden naar het kruis. Bid om kracht en wijsheid zodat je steeds meer naar Gods wil mag gaan leven. Er ligt een lange renbaan voor ons. Het is mogelijk dat je er erg tegenop ziet. Daarom is er volharding nodig. Die volharding waarvan we weten dat ze geschonken wordt in het geloof. Dan zal het gaan, dan kunnen we de strijd volhouden.

De blik vooruit

Bij het lopen van de wedloop moeten wij ons oog niet richten op de renbaan. Dan zouden we gemakkelijk struikelen en dan kunnen we de hordes niet meer op tijd nemen. Nee, we moeten zien op Jezus. Op hem moeten we steeds ons oog gericht houden. Want er is reden om op Hem te zien. We weten dat Hij geleden heeft om ons weer met God te verzoenen. Omdat Hij het lijden verdroeg, kan zijn offer velen redden. Als we Hebreen 12:2 lezen valt ons op dat de schrijver hier spreekt over het geloof van Jezus. Misschien verbaast je dat. Hij is toch de Zoon van God, zijn verhouding met God is toch anders als die van ons? Dat klopt. Het geloof waarover de schrijver hier spreekt, kunnen we ook niet vergelijken met ons geloof. Jezus leert ons hoe we hebben te geloven. Hij is volmaakt trouw gebleven aan de wil van zijn Vader, tot aan het einde. De schrijver wijst ons op het sterven van Christus voor onze zonden. Alleen van Christus komt de kracht en de verzoening met God. Maar de schrijver spoort ons hier ook aan op om Jezus trouw en volhardend te volgen. Want als we het oog op Christus gericht houden, zullen we uiteindelijk de volkomen overwinning behalen. We zullen de finish halen.

Finish

We komen weer terug bij Paulus. Hij staat aan de finish en juicht vol vreugde:

    Ik heb de goede strijd gestreden, ik heb mijn loop ten einde gebracht, ik heb het geloof behouden. Voorts ligt voor mij gereed de krans der rechtvaardiging (2 Tim. 4:7,8a)

Het is belangrijk dat we de strijd volhouden. Ons leven lang. Daarbij moeten we vooruitkijken naar de finish. Die finish moeten we halen. Calvijn zegt het zo:

    het baat niet dat wij vlijtig gelopen hebben aan het begin van de loopbaan en tot halverwege gekomen zijn tenzij wij aan het einde komen.

Daarom is het zo erg als we de finish halen maar gediskwalificeerd worden. Dat gebeurt als wij de spelregels overtreden hebben. We hebben het daar al eerder in dit artikel over gesproken. Paulus heeft ons in de brief aan Timotheüs gewezen op het gevaar van diskwalificatie. Lees maar eens mee in 2 Timotheüs 2: 5

    En is iemand een kampvechter, dan ontvangt hij de krans alleen, als hij volgens de regels van de kamp gestreden heeft

Wat betekent dat voor ons? Dat wij niet ons eigen parcours mogen uitzetten. Dat wij niet alleen die horden mogen nemen die wij wel zien zitten. Nee, als een hardloper om sommige horden heenloopt, dan wordt hij aan het einde gediskwalificeerd. Trek dit maar eens door naar jezelf. Voor ieder mens heeft God een ander loop, iedere christen ontmoet andere hindernissen die pijn doen en je misschien wel bang maken. Daarom is het belangrijk dat we trouw blijven. Trouw blijven in grote dingen maar ook in de kleine dingen. Bovenal trouw in je geloofsleven. Het Bijbellezen, bidden en naar de kerk gaan. Alleen kunnen we het niet. De horden lijken ons veel te hoog. Maar als je in zo’n situatie bent, denk dan eens aan psalm 18. De dichter zegt daar over God:

    Met u ga ik door water en door vuur, en met mijn God spring ik over een muur

Op het podium

Ook wij kennen vandaag moeilijkheden in het geloof en in de gemeente. Net zoals de gemeente van Hebreeën. Je wordt aan alle kanten aangevallen door de duivel. Misschien vindt je een lauwe gemeente. Of er gebeuren dingen in je leven die je diep ongelukkig maken. Je gaat twijfelen aan Gods beloften. Je vindt dat het rijk van Christus wel erg lang op zich laat wachten. Kijk dan naar de getuigen, naar hen die volhielden. Kijk vooruit, naar de finish waar onze Heiland op je wacht. Hou vol! Verlies de moed niet! We lopen een wedloop die uitkomt bij onze Heiland. Het grote feest kan nu nog niet beginnen. Niet zolang er nog sommigen bezig zijn met het lopen van de wedloop. Alle getuigen moeten plaats nemen op de tribune om straks met alle gelovigen de prijs in ontvangst te nemen. Maar straks, als alle lopers binnen zijn dan kan het grote feest beginnen. Dan zullen de erekransen worden uitgereikt en gaat het woord uit openbaring 3:21 in vervulling

    Wie overwint, hem zal Ik geven met Mij te zitten op mijn troon, gelijk ook Ik heb overwonnen en gezeten ben met mijn Vader op zijn troon.