Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Psalm 137:1

Jaargang: 
8
Datum: 
27 aug. 2014
Nummer: 
30
Schrijver: 
B. de Roos
ID:
1964

Dit nieuwe seizoen beginnen we met een psalm die er niet zo opgewekt uitziet.

De mensen huilen. Zij zijn in ballingschap gegaan. De Here heeft zijn volk gestraft voor de zonden die het heeft gedaan. Keer op keer is Gods volk bij de Here weggelopen. En dat néémt de Here niet. Er komt een moment dat zijn geduld op is.

Het is belangrijk om dat ook vandaag te bedenken.

 

Waarom moeten wij die Psalm eigenlijk zingen?

Wij zien dat de dichter de ellende van de ballingschap bij God neerlegt. Met heel zijn hart verlangt hij naar Jeruzalem, naar de stad waar de Here in de tempel woont.

De psalmschrijver wil heel dicht bij God zijn. De woon-plaats van God zal hij nooit vergeten!

 

Gods volk is in ballingschap gevoerd.

De Here is daar actief mee bezig geweest. De straf komt van Hem. Maar één ding is zeker: Israël blijft het volk van het Verbond.

En dat begrijpen de ballingen in Babel nu ook best. In Israël liepen de mensen bij God weg. Maar het volk van God heeft zijn lesje inmiddels geleerd.

 

Daarom gaat de dichter met zijn vragen en problemen naar de Here toe. En hij vraagt: Here, wilt u een rechtvaardig oordeel geven over de mensen die ons in ballingschap hebben gevoerd?

Het is belangrijk dat de dichter tegen de Here zegt: vertelt U ons maar hoe het verder moet.

 

Je weet vast wel wat er gebeurt als volken oorlog met elkaar voeren. Het gaat van kwaad tot erger. Van het een komt het ander. Het wordt steeds erger. De nood wordt steeds groter. Het land waar de oorlog wordt gevoerd, verandert soms heel snel in een puinhoop. Want zo gaat dat als zondige mensen met elkaar strijden. De psalmdichter zegt eigenlijk: Here, U moet de situatie maar beoordelen. U moet maar rechtvaardig straffen. Want als wij onze eigen zin doorzetten, wordt het een chaos!

 

De dichter weet best: mijn volksgenoten en ik moeten bij de Here blijven. Want als wij bij Hem wegdwalen, loopt alles op niets uit.

'Wie ver van Sion leeft, is zonder vrede'. Dat betekent vandaag: als je niet naar de kerk gaat, wordt het nooit helemaal rustig in jouw leven.

Dat is een belangrijke les om het seizoen mee te beginnen!