Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Psalm 136:21

Jaargang: 
8
Datum: 
04 jun. 2014
Nummer: 
22
Schrijver: 
B. de Roos
ID:
1963

De laatste psalm die we dit seizoen leren is een lofpsalm.

De laatste regels van dit vers zijn een refrein; ze worden in ieder vers herhaald. Het lijkt wel alsof de Here zeggen wil: je mag nooit vergeten om mij te loven!

 

Maar dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan. Doordeweeks heb je het vaak druk met school. En met catechisatie. En met vereniging. En met nog duizend andere dingen.

Als je in een krant kijkt, kom je bovendien heel veel ellende tegen. Je leest over oorlogen. En over allerlei geweld. Soms heeft dat geweld veel met politiek te maken: dan noem je het terreuraanslagen.

Bij al die moeilijkheden zou je de lof op God zomaar vergeten. Maar bij Gods kinderen mag dat nooit gebeuren!

 

We moeten God loven, vanwege de grote dingen die Hij heeft gedaan.

Hij heeft de aarde geschapen. De zeeën en de rivieren. De zon, de maan en de sterren.

En Hij deed nog meer.

 

Het volk Israël bevrijdde Hij uit Egypte.

Waarom deed God dat eigenlijk?

Dat deed Hij omdat Hij Israël uitgekozen had. De Israëlieten moesten mensen worden die in alles op God vertrouwden.

Gods volk werd ook getraind in vertrouwen. Bijvoorbeeld toen de Egyptische farao hen achterna zat, en er bij de Schelfzee een heel gevaarlijke situatie ontstond. De Israëlieten voelden de hete adem van Egypte in hun nek - hoe zou het aflopen? Julie weten vast wel hoe de geschiedenis verderging: de farao verdween met heel zijn hebben en houden in de zee. Alle Israëlieten bleven echter droog.

Toen al werd de bedoeling van de doop duidelijk. In het gebed bij de doop van kleine kinderen in de kerk zeggen we: 'U bent het die de hardnekkige Farao met al zijn volk in de Rode Zee deed verdrinken. Maar uw volk Israël hebt U daar droogvoets door geleid, waardoor U toen reeds de doop hebt aangeduid'. Bij de Schelfzee - dat is een andere naam voor de Rode Zee - kon je al iets van de doop zien!

 

De Here heeft zijn volk naar het beloofde land gebracht.

Daar worden we aan herinnerd. Nu weten we weer: God maakt al zijn beloften waar!

 

Psalm 136 leert ons dat, als wij God willen loven, we altijd bij God moeten beginnen. En bij al het mooie werk dat Hij heeft gedaan.

Er zijn in de wereld nogal wat mensen die zeggen: als je maar heel veel liederen over God zingt, word je vanzelf enthousiast over Hem. Je mag best eens flink uit je dak gaan, zeggen ze. Want dan ga je God ervaren. Dan komt God in je hart, beweren sommige evangelische christenen.

Eigenlijk beginnen die mensen bij hun eigen ervaring. Maar dan beginnen ze aan de verkeerde kant. Je moet in Gods Woord lezen. Dan leer je wie God echt is. Je leert welke prachtige dingen Hij doet.

 

De God van het Verbond heeft alles en iedereen geschapen.

Elke dag is Hij nog heel druk bezig met het verzorgen van Zijn schepping.

Maar dan heeft Hij er ook recht op om te worden geëerd.

Daarom hebben we een heel goede reden om Psalm 136 te leren!