Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Na de kerstdagen

Jaargang: 
2
Datum: 
17 dec. 2008
Nummer: 
45
Schrijver: 
Annie van der Linden
ID:
436

December, een drukke maand. Maand van veel feestdagen. Na kerst een paar dagen en dan staat het nieuwe jaar alweer voor de deur. Feest na feest. Met kerst staan we stil bij de geboorte van onze Heiland. We horen Gods woord in de kerk, vieren misschien het kinderkerstfeest mee. We zingen kerstliederen uit volle overtuiging mee. En dan? Wat doen we daarna nog met wat we horen en zingen? Met wat we belijden en verwachten? Bewaar je de woorden in je hart of verlies je ze in de drukte?

.. en bewaren

De herders in het veld. Bezig met hun werk. Plotseling staat er een engel bij hen:

    Weest niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap

Grote blijdschap! Het loflied van de engelen juicht over de velden van Efratha. De herders gaan op weg naar Bethlehem. Op zoek naar het kind Jezus. Zij vinden Hem. In doeken gewikkeld en liggende in een kribbe. Zij vertellen wat hen is overkomen in het veld. Allereerst aan Jozef en Maria. Vervolgens aan iedereen die het maar wil horen. Velen verbaasden zich over de woorden. De herders spraken over de verschijning van engelen, het loflied van de engelen en de boodschap van de engel. Daar tegenover vonden ze een klein kind waaraan niets bijzonders te zien was. In een stal, schamel gekleed. Voor de herders was het een geloofsbeproeving die ze glansrijk doorstonden.

    Doch Maria bewaarde al deze woorden, die overwegende in haar hart. Luk.2:19

Maria heeft de woorden van de herders ook gehoord. Ze bewaarde deze in haar hart. Al deze woorden, ook de woorden die door de engel tot haar gezegd waren. En de woorden van Elisabeth. Maria overweegt de woorden. Ze gaat ermee aan de slag. Ze legt de woorden naast elkaar, om te kijken hoe ze samenhangen. Ze gaat na hoe het ene woord een uitbreiding en aanvulling is op het andere. Dat kan alleen als de woorden in je hart komen en daar een plaats krijgen. Maria pakt de woorden niet alleen op met haar verstand. Nee, ze is er in haar hart mee bezig. We kunnen hierbij drie woorden centraal stellen. Het eerste is eerbied.
De woorden zijn namelijk woorden van God. Het zijn woorden met een geweldige boodschap. Woorden die met eerbied overdacht en bepeinst moeten worden. Het tweede is rust. Wie zulke woorden overweegt, kan dat niet gehaast doen. Je moet er de tijd voor nemen. Anders ontsnappen er dingen aan je aandacht. Het derde is verlangen. Ernaar verlangen om Gods woorden beter te begrijpen. Gods waarheid willen zien en weten. Maria is bezig met al deze woorden. Dan snap je ook wel dat ze de woorden niet bewaard ergens achter in een hoekje. Nee, ze bewaart de woorden zo, dat ze voor het grijpen liggen. Klaar om te gebruiken.

Ik wil je uitnodigen om hetzelfde te doen als Maria. Bewaar Gods woorden in je hart. Overpeins ze, leer eruit. Bij dit alles biddend om de werking van de Heilige Geest.
Zo gaan we ook na kerst aan het werk met Gods woord. Vertrouwend op Gods leiding daarin. We gaan aan het werk, met ons oog op de toekomst. Met ons oog op de komst van Zijn koninkrijk.