Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Lees mij

Jaargang: 
1
Datum: 
28 feb. 2007
Nummer: 
8
Schrijver: 
S. de Marie
ID:
37
Rubriek: 

Dient elkander, een ieder naar de genadegave, die hij ontvangen heeft, als goede rentmeesters over de velerlei genade Gods. Spreekt iemand, laten het woorden zijn als van God; dient iemand, laat het zijn als uit kracht, door God verleend, opdat in alles God verheerlijkt worde door Jezus Christus, aan wie de heerlijkheid is en de kracht, in alle eeuwigheid! Amen. (1 Petr. 4:10,11)

Een geschenk

We hebben een eigen kerkblad, DE BAZUIN. Een blad dat de kerken samen zelf uitgeven en aan hun kerkleden geven. Fantastisch dat dit mogelijk is, een geschenk van de Here.
Er is al het één en ander geschreven over de uitgave van ons blad. Hoe deze tot stand gekomen is. Wat de betekenis is van de naam DE BAZUIN. Wat de bijbeltekst 2 Tim 3:16,17 in de kop aangeeft voor de bedoeling van het blad. Ook is er geschreven over de inhoud van het blad, waar deze op is gericht. Zelfs is al iets geschreven over het lettertype. Dit alles om u duidelijk te maken wat voor een blad u in handen hebt gekregen. Wat het doel is van het kerkblad. In dit artikel willen we erbij stilstaan wat ú nu vervolgens met DE BAZUIN doet. De grote vraag is nu aan ú en ons allemaal: gaan we nu ook DE BAZUIN werkelijk lezen?
We schreven: het is een geschenk van de Here. Daarom: een geschenk waar we ook wat mee moeten doen.
Maar zien we dat allemaal wel zo? Het is goed die vraag eens hardop te stellen. Want u zou kunnen denken, dat is allemaal heel mooi al die plannen en artikelen, maar u legt het blad vervolgens maar weer ongelezen op de stapel. Want er zijn zoveel andere dingen die uw aandacht opvragen.
Het kan ook zijn dat u er alleen maar eens vluchtig inkijkt of er bijzondere dingen in staan. Dingen die u zouden kunnen interesseren, maar die u er niet of nauwelijks in vindt. Misschien leest u DE BAZUIN niet, omdat u nu eenmaal niet gewend bent om veel te lezen, en het daarom ook moeilijk vindt.
Of misschien denkt u wel: het is allemaal wat overbodig, ik kan wel toe met de zondagse prediking. Of: ik wil liever zelf bepalen wat ik te lezen krijg. Dit alles kan een verhindering zijn dat u het kerkblad leest. Natuurlijk zullen – zoals we van harte hopen – velen van u DE BAZUIN wel lezen, hopelijk zelfs graag.

In dit artikel willen we nagaan waarom we ons allemáál moeten inspannen om DE BAZUIN te lezen, ook als dat nu nog niet vanzelfsprekend is. Verder zullen we stilstaan bij de vraag hoe het komt dat het lezen ook voor meerderen onder ons toch zo moeilijk is. Voor sommigen vraagt het misschien zelfs een hele verandering van gewoonte en cultuur.

Wat doet u ermee?

U zult met mij eens zijn dat een kerkblad er niet in de eerste plaats qua lay-out erg aantrekkelijk dient uit te zien. Zo beoordelen we de Bijbel ook niet. Het gaat in de eerste plaats om de inhoud. Bij ons kerkblad is er overigens wel aandacht aan gegeven om de leesbaarheid te bevorderen. Toch is ons kerkblad geen flitsende uitgave. Geen pakkende foto’s, of treffende one-liners (kernachtige, geestige uitspraken) en andere trucs om de aandacht te trekken. Nee, ons kerkblad zal het zonder dit willen doen. Want de inhoud, dáár draait het om. Toch moet u niet denken dat dit vanzelf spreekt. Want de hele wereld om ons heen is visueel ingesteld. Die wil graag iets moois zíen, iets dat tot de verbeelding spreekt. De inhoud moet dan niet te diepgravend zijn. En daaraan ontkomen wij ook niet: we zijn al vaak teveel beïnvloed.
Maar daarnaast, wat die inhoud betreft: bent u werkelijk altijd geboeid door onderwerpen die gaan over het leven met de HERE? Is het werkelijk zo dat alles wat de kerk en het geloof betreft u trekt en bezig houdt? Of kijkt u liever tussen de reclamefolders om naar leuke dingen te zoeken? Hebben bladen over sport of over de nieuwste auto’s uw voorkeur? Misschien bent u zelfs een fanatieke lezer, maar dan liever van romans of thrillers. Die zijn tenminste spannend. Daarom stellen we nog maar eens de vraag: is de inhoud van een kerkblad voor u werkelijk aantrekkelijk? En dan bedoelen we de inhoud van een echt Gereformeerd kerkblad. Een blad dat zich in gehoorzaamheid wil onderwerpen aan Gods Woord. Als we over die vraag na moeten denken, dan volgt vanzelf die andere vraag: hoe aantrekkelijk voor u is dan eigenlijk de HERE en de dienst aan Hem in zijn Koninkrijk?

Het rijke verleden

We zijn na de Vrijmaking van 1944 uitermate rijk geweest door de ontwikkelingen, die wel worden samengevat onder de noemer “doorgaande reformatie”. Velen onder ons - maar niet iedereen, zeker de jongeren niet - hebben bewust meegemaakt hoe de Gereformeerde Kerken betrouwbare G-organisaties kenden op allerlei gebied, een echt gereformeerd dagblad (Gereformeerd Gezinsblad, het latere ND), meerdere kerkbladen en kerkelijke bladen. Het was de tijd dat het gereformeerde onderwijs in veel geledingen scholen had. Er werd veel gepubliceerd op veel terreinen van het leven, naar de norm van Gods Woord. Het was toen een hele klus om alles bij te houden aan publicaties, bijeenkomsten, studiekringen etc. etc. We werden bijna overladen met gereformeerde voorlichting en leiding daarin. We konden toen ook echt kiezen: welke bladen komen er in huis, welke boeken schaffen we aan, welke vergaderingen kunnen we niet missen? Maar ook bij dit alles golden de regels van 1 Joh. 4:1:

    Geliefden, vertrouwt niet iedere geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijn; want vele valse profeten zijn in de wereld uitgegaan.

en 1 Tess. 5:19-21:

    Dooft de Geest niet uit, veracht de profetieën niet, maar toetst alles en behoudt het goede.

In die tijd waren de “dochters” van de kerk tot een zegen voor de kerkleden. Dat zorgde voor heel veel toerusting die nodig is voor het leven als christen in deze wereld. En voor de wapenrusting om de verleidingen en verdrukkingen te weerstaan. Om te volharden in het geloof.
Een rijke tijd van doorgaande reformatie, waaraan door het verval in de kerken door toenemende verwereldlijking, valse oecumene en schriftkritiek in de GKV in de loop van zo’n 20 jaar een ontluisterend einde is gekomen. De hang naar de oecumene van het menselijke hart heeft de GKV en haar dochters vergiftigd.
Dat is reden tot grote verbijstering en tot groot verdriet.

Overgebleven

Maar er is troost, ja er is reden tot blijdschap. Want het einde van al deze toerustingmogelijkheden heeft niet betekend dat de HERE met zijn werk is gestaakt in Nederland. Het kerkvergaderend werk werd door Hem voortgezet. Hij gaf daarbij opnieuw gaven en mogelijkheden. En zo is er dan een kerkverband van De Gereformeerde Kerken als voortzetting van het vorige. En zo is er zelfs weer een kerkblad. Het is alles minuscuul klein vergeleken met de GKV. Geen G-organisaties meer, geen dagblad, geen meerdere kerkelijke en kerkbladen, zelfs geen gereformeerde scholen meer. Toch wel DE BAZUIN, en misschien straks, als de Here alle inzet daartoe wil zegenen, één of andere vorm van (aanvullend) Gereformeerd onderwijs. Nu ons dus zoveel ontvallen is, laten we dan heel dankbaar zijn dat er buiten de zondagse prediking, het werk op de verenigingen en de catechisaties, toerusting mogelijk door middel van ons nieuwe kerkblad. Laten we daarin de genadige hand van de Here zien.
Het is allemaal heel klein en draait met weinig schrijvers en redacteuren, maar als dit de zegen van de Here mag krijgen dan is het een wonder van genade.

Dit kerkblad is niet meer, zoals vroeger, een blad temidden van vele andere bladen. Een blad dat je kan kiezen of niet kan kiezen. Nee, we hebben (helaas?) geen keuze meer. Er zijn geen alternatieven, die ook goed gereformeerd zijn en dus betrouwbaar voor onze toerusting. En daarom moeten we erkennen, dat veel ons ontnomen is, maar Gode zij dank, niet alles. Laten we daar blij en dankbaar om zijn.
U krijgt dit blad van de kerk waar u lid van bent. Een gave, waarvan de onkosten natuurlijk door elkaar moeten worden gedragen, maar toch een kostbare gave die overgebleven is. En daarom een opgave voor ons allemaal: ermee aan het werk!

Onderlinge opbouw

Maar, zo zult u zich misschien afvragen, is dat niet al te mooi en te vroom verwoord, en niet al te zwaar aangezet? Moeten we niet heel ootmoedig en klein erkennen, dat dit blad maar mensenwerk is. Mensenwerk, waar ook nog veel op aan te merken zal zijn. Moeten we daar nu op deze manier de naam van de HERE aan verbinden, en Hem ervoor danken? Moeten we dat nu elkaar voorhouden, is dat niet te hoogmoedig en te dwingerig?
Dat zou wel zo zijn, als we gingen dwepen met onze artikelen. Of als we ze gelijk zouden stellen aan Gods Woord. Daar mag absoluut geen sprake van zijn. Maar, intussen mogen we juist in afhankelijkheid van de Here onze dankbaarheid aan Hem uitspreken. En daardoor ook elkaar aanspreken. Want dit kerkblad is geen individuele of individualistische actie. Het is niet een blad dat een aantal mensen met de beste bedoelingen, maar namens henzelf volschrijven. Nee, de redactie en de schrijvers van dit blad hebben opdracht gekregen van de kerken. En ze vallen met hun schrijven ook onder de daarvoor geldende regels. Er is bovendien toezicht door de kerken, in de vorm van deputaten-curatoren. Zo moet bewaakt worden dat de inhoud overeenkomstig Gods Woord en de belijdenis van de kerk is en blijft. Daarin hebben ook alle leden van de kerk als lezers van het blad een taak. Toetsen aan God Woord. Dat voorkomt ook dat alles zomaar klakkeloos wordt overgenomen. Altijd zal ook door de lezers, waar mogelijk, de toets aan Gods Woord naar 1 Joh. 4:1 en 1 Tess. 5:19-21 moeten worden aangelegd. Wij zijn allemaal verantwoordelijk voor het Schriftuurlijk gehalte van ons eigen Kerkblad.
Van die basis uit kan het nu ook door dit blad mogelijk zijn om elkaar op te bouwen in het allerheiligst geloof (Judas:20, 1 Tess. 5:11, Ef. 4:16. De kerk wordt niet alleen gebouwd door middel van de door Christus geschonken bijzondere ambten. Die zijn als geschenken van de Here bedoeld om de kerk op te bouwen, door middel van de woordverkondiging en de pastorale bemoediging, vertroosting en vermaning(Ef. 4:11,12). Maar naast dat mooie en verantwoordelijke werk van de ambtsdragers wil Christus zijn kerk ook bouwen door middel van onderlinge vermaning, onderwijzing, bemoediging en vertroosting (1 Tess. 5:11). De kerk in de eindtijd moet een wakkere en nuchtere kerk blijven. Ze moet haar lichten brandende houden. Daarvoor heeft de Here ons ook aan elkaar gegeven. Om zo zijn Woord en zijn Geest te laten regeren in alles. Om zo ook toegerust te kunnen zijn.

Eénheid en groei

Die opbouw zal er moeten zijn in de eenheid van het ware geloof. Die eenheid is een gave, maar ook een opgave (Ef. 4:3). Die eenheid moet functioneren. Die moet ons niet alleen dicht bij elkaar brengen, maar juist ook gezamenlijk dichter bij de Here Christus. Uitgaande van het fundament van de Kerk, dat is Christus en zijn Woord van de waarheid, moeten we een goed gebouwd geheel vormen. Dat wil de Here bereiken ook door de dienst van alle leden afzonderlijk ten op zichte van elkaar.
Dat wordt prachtig uiteengezet in Ef. 4:15, 16.

    maar dan groeien wij, ons aan de waarheid houdende, in liefde in elk opzicht naar Hem toe, die het hoofd is, Christus. En aan Hem ontleent het gehele lichaam als een welsluitend geheel en bijeengehouden door de dienst van al zijn geledingen naar de kracht, die elk lid op zijn wijze oefent, deze groei des lichaams, om zichzelf op te bouwen in de liefde.

In dat geheel mag DE BAZUIN als kerkblad zijn functie vervullen. Opbouw in de eenheid, groei naar Christus. Dat vraagt doorgaande inspanning van ons allen. Ook voor schrijvers en lezers van ons blad. Niet als doel in zichzelf. Maar met het doel dat het vrucht mag dragen. De vruchten van Godsvrucht (2 Petr.1:3-11).

Waarom is lezen zo moeilijk?

Dat het lezen de laatste tijd door velen nog maar zo moeilijk op te brengen is heeft te maken met de geest van de tijd waarin we leven. Onze westerse cultuur wordt beheerst door de welvaart, de techniek, de communicatie, en het grenzeloze maar ook normloze amusement. De media van televisie, internet en spelcomputers vragen bijna alle aandacht op van de hedendaagse mens. Dat betekent niet alleen een wereld van sensationele ontwikkelingen maar ook een wereld zonder God. In zo’n wereld met zijn flitsende beelden waar je zo heen en weer vandaan kan zappen, past haast geen moment meer waarin je kan concentreren en
rustig kan overdenken wat je ziet of leest. Jachtigheid, gemakzucht, vluchtigheid en oppervlakkigheid staan het lezen van de Bijbel en goede opbouwende lectuur in de weg. Iedereen wil zelf aan zijn trekken komen. De zintuigen moeten geprikkeld en bevredigd worden. Kijk maar naar de reclames, voor zover die niet zo schaamteloos zijn, dat ze niet meer bekeken mogen worden.
Van alles wordt in hapklare brokken opgediend, voor elk wat wils.
En je kan zo gemakkelijk in dat proces meegesleept worden, dat je zomaar onverzadigbaar blijft hunkeren naar steeds weer nieuwe beelden, het liefst nog spannender, pikanter of dwazer. Zo ontstaat echte verslaving aan de afgoden van onze tijd: de TV, internet, multimediacomputer, en (straks?) virtual reality. Zoals het laatste woord al aangeeft: je creëert je eigen (digitale) schijnwereldje waarin je je bevrediging zoekt.
Veel van wat bovengenoemd wordt, is in zichzelf verkeerd. Maar het is zo moeilijk om het allemaal goed te gebruiken. Goed, in de zin van in dienst van Gods koninkrijk. Hier willen we er vooral op wijzen hoe deze ontwikkelingen een klimaat scheppen, waarin het lezen niet alleen moeilijk wordt en weerstanden oplevert. Maar daarmee ook het verdiepen in Gods Woord, het overpeinzen van zijn wet, het overdenken wat de HERE belangrijk vindt, het toetsen van onszelf en van alles wat we in ons leven tegenkomen. Dit komt allemaal ver van onze “werkelijkheid” af te staan en gaat haast wereldvreemd worden. Dat geldt ook voor het lezen van DE BAZUIN. Als we werkelijk ons dit alles niet willen laten ontroven, moeten we ons dus drastisch beperken in het gebruik van al die media. We moeten ze weer – voor zover nodig! - laten functioneren binnen Gods koninkrijk. Ook alles wegdoen en mijden wat daar inhoudelijk in strijd mee is. Dan laten we onze dienst aan God waarin zijn Woord centraal staat, niet afpakken. En dan kan er weer tijd en rust gevonden worden om God en zijn grote daden te leren kennen, en zijn wil te verstaan, en het evangelie van verlossing en heerlijkheid in Christus te overdenken.

Allemaal DE BAZUIN lezen?

We schreven boven over de noodzaak van persoonlijke wapenrusting en van opbouw van de kerken. Daarbij hoort dus ook een goed onderscheidingsvermogen voor het leven in deze wereld. Allemaal geestelijke bagage waarin Gods Woord centraal moet staan. Waarbij we ook moeten bidden om de inwoning van de Heilige Geest. En waarvoor we moeten werken, door te lezen, te studeren, te bespreken en ons te oefenen op de vele levensterreinen.
Daarbij wil dit kerkblad helpen. Maar wat als je nu denkt dat je wel toe kan met wat je hoort van anderen? Of misschien dat je al genoeg boeken hebt gelezen?
Denk dan aan het feit dat je in deze tijd als kerk een hechte eenheid moet vormen. Een eenheid waar Gods ene Woord en zijn ene Geest moeten regeren. In die eenheid naar Gods Woord en Geest wil juist dit kerkblad een rol spelen. Binnen de kerk zoals die hier en nu door de HERE geplaatst wordt in de wereld. Binnen de kerk die wel in de wereld is, maar niet van de wereld. Maar van Christus, die haar hier en nu zijn Woord en Geest blijft schenken. Zo wil dit blad bindend en voedend werken t.b.v. de taak die de kerk in deze wereld van Christus heeft gekregen.
Dan is het goed daarbij de tekst te overdenken die bovenaan dit artikel staat: 1 Petr. 4:10,11. Daarin wordt opgewekt om Gods Woord na te spreken en in de kracht van Gods Geest dienstbaar te zijn. Zo moeten ambtsdragers dat doen, zo moeten alle kerkleden dat doen naar elkaar toe en naar anderen toe. En zo moet ook ons kerkblad haar taak uitoefenen: woorden van God spreken in de kracht van Gods Geest. In een dienende rol, woekerend met de talenten die de Here ons geeft. De genadegaven, die Hij ons nu nog geeft in zijn goedheid. Laten we daarvan allemaal gebruik maken. Zonder dat we in onszelf gaan roemen, elkaar in liefde aansporend en wijzend op onze verantwoordelijkheden.
Moge zo DE BAZUIN ons allemaal helpen bij het mobiliseren: het wakker roepen tot de strijd van het geloof, tot de dienst in Gods rijk. En zo de stem van de Here doorgeven (zie de artikelen van ds. P. van Gurp over de bazuin in de eerste 2 nummers).
Geef dit blad daarom ook aan uw kinderen te lezen. Juist onze kinderen zijn zo vatbaar voor de kijkcultuur. Zij moeten jong leren lezen over de Here en de dienst aan Hem. En dat leren volhouden. Zie als ouders ook daarin een stukje van uw doopbelofte uit te voeren.
Jongelui, voor jullie zijn er steeds speciale artikelen; maar als je wat ouder bent, lees dan ook de artikelen voor de volwassenen. Zo kan ook jullie geloof mee opgebouwd worden.

Uw gebed is nodig

Het is voor u als lezers goed te weten dat redactie en medewerkers steeds aardig wat werk moeten verzetten voordat elk blad weer klaar is. De schrijvers moeten signaleren welke onderwerpen in de kerken nodig zijn. Dat vraagt ook overdenking en studie. Bij het schrijven moet soms onderling overlegd worden. Ook is altijd controle door de redactie nodig. Het is allemaal werk dat in zwakheid wordt volbracht. Werk dat niet kan zonder Gods hulp en bijstand. Maar dat daarom ook niet kan zonder de gebeden van ons allemaal.
De grote wens van de schrijvers is dat er overal in de kerk gelezen wordt, en ook meegedacht en onderling doorgepraat over de onderwerpen. Ook verenigingen kunnen hopelijk hun winst doen met het gebodene. Daarbij kunnen ook onderwerpen aangereikt worden aan de redactie en vragen gesteld die nuttig zijn voor de kerk.
Moge dit alles de zegen van de Here krijgen tot opbouw van ons persoonlijk geloof en van de Kerk, en vooral tot eer van God onze Vader en de Here Jezus Christus.