Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Echte vrijheid!

Jaargang: 
9
Datum: 
22 apr. 2015
Nummer: 
15
Schrijver: 
T.L. Bruinius
ID:
1498
Rubriek: 


Het is april. Bijna mei. Dat betekent dat de nationale gedenk- en feestdagen weer voor de deur staan. Koningsdag. Nationale Dodenherdenking. Bevrijdingsdag. Ze hebben alle te maken met onze vrijheid. Met het mogen leven in een vrije natie. Hoe gaan we daarmee om? Doen we mee met herdenkingen en vieringen? Hoe dan? Of nemen we afstand?Het lijkt ons goed om daar weer eens over na te denken.

Waard

In Oost en Noord-Oost Nederland zijn in deze weken op allerlei plaatsen `kleine´ herdenkingen en festiviteiten. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog, in de weken voor de capitulatie van de Duisters, is juist in dit gebied op tal van plaatsen nog fel gevochten. Delen van Overijssel en Drenthe werden bevrijd door Franse parachutisten. Assen en Groningen door Canadese soldaten. Delen van Oost-Groningen door Polen. Op veel plaatsen zijn toen nog soldaten gesneuveld. In allerlei dorpen zijn kleine, eenvoudige monumenten.

Dit jaar is de bevrijding 70 jaar geleden. Een bijzonder jaar dus. Nog altijd zijn er oud-strijders in leven. In deze weken komen sommigen van hen weer naar Nederland. Om eer te betonen aan gevallen strijdmakkers van eertijds.

In die herdenkingen neemt die van de bevrijding van Kamp Westerbork wel een bijzondere plaats in. De bevrijding op 12 mei 1945 van dat doorgangskamp voor Joden en zigeuners.

En al die herdenkingen zijn indrukwekkend. Rustig. Vol respect. Met heel veel aandacht voor het volgende geslacht. Met steeds de boodschap: dat mag nooit weer gebeuren. Onze vrijheid en onze veiligheid zijn een groot goed. Waard om te verdedigen. Waard om te delen. Laten we daarin leren van de geschiedenis.

Ja, eind april en begin mei staan in het teken van vrijheid. In het teken van offers brengen voor de vrijheid. Kijkend ook naar de toekomst: de opgroeiende jeugd moet leren wat vrijheid is. Moet leren wat vrijheid waard is. Moet leren zich voor eigen vrijheid en die van de medemens in te zetten.

Geestelijke vrijheid

Ook de kerkelijke feesten in deze tijd gaan om bevrijding. We mochten onlangs Goede Vrijdag en Pasen gedenken en vieren: onze Here Christus overwon zonde en dood en graf. Hij schonk de zijnen de verlossing. De vrijheid van de slavernij van de zonde. Bevrijding van de knellende banden van de dood. En straks, met Hemelvaart, gedenken we dat de Here Christus opvoer naar de hemel, om daar voor de zijnen alles klaar te maken. Klaar voor het eeuwige bevrijdingsfeest, wanneer de vrijheid, nú al verkregen, volmaakt zal zijn.

Gods werk

In al die gedenkingen en vieringen, in de nationale en plaatselijke, en in de christelijke, is het begrip vrijheid dat wat ze alle verbindt.

En niet alleen dat begrip vrijheid. Als een belangrijke zaak op zich. Maar vooral ook, voor wie met een gelovig oog kan zien, de bron van onze vrijheid. En de bewerker van die vrijheid.

Dat verbindt, voor wie het zien wil, al die kerkelijke en nationale gedenkdagen. Namelijk dat in al die situaties het de Here was die de vrijheid bewerkte. God vervulde door de eeuwen zijn belofte uit Genesis 3. Hij bewerkte de komst in het vlees van de Man die de kop van satan vermorzelde. En het was de Here Christus zelf die verrees uit het graf. Die sterker was dan de dood. Die het Leven zelf was. Het was de Here Christus zelf die opvoer en plaatsnam bij de troon van zijn Vader.

Ja, maar ook die andere bevrijdingen, in de geschiedenis van ons land, zijn werken van de Here. God is Koning. Hij regeert de wereld. Niets gaat buiten Hem om. Toen de Nederlanden vrij werden van de Spaanse en roomse onderdrukking dankten onze voorouders van harte de Here. Zij zagen en geloofden de hand van de Here in de bevrijding, niet alleen van land en volk, maar juist ook van de kèrk. Toen in de zeventiende eeuw stadhouder prins Willem III streed tegen de Europese overheersing door het roomse Frankrijk en zijn bondgenoten, was het de Here die de prins wilde gebruiken om de kerk, niet alleen in de Nederlanden maar in een groot deel van Europa, de ruimte, de vrijheid te geven. Het was onze machtige God die Napoleon deed onder gaan. Het was onze Grote Koning die Hitler en zijn rijk ten val bracht. Zonder het weerhoudende werk van de Here zou het goddeloze wereldrijk van de antichrist allang werkelijkheid zijn. Dat rijk waarin alle vrijheid is ingeruild voor slaafse aanbidding van het beest.

Het is de Here die ook vandaag het kwaad nog weerhoudt.

Ja, het is goed om daar bij stil te staan. Wij, in het Westen, zijn vrij. Tegelijk worden in het Midden-Oosten en in delen van Afrika duizenden afgeslacht. Irak is bijna `christenvrij´. In vele landen is alleen maar tirannie en terrorisme. En dan mogen wij in vrede leven...

Beseffen we hoe groot Gods genade daarin is? Hoe òngewoon dat eigenlijk is?

Eén lijn

Als we vandaag gedenken en vieren, moeten we goed oog hebben voor de hand van de HERE in de geschiedenis. Voor Gods verschrikkelijke en verdiende oordeel over onze goddeloze wereld. En tegelijk voor zijn genade en verlossingswerk daar dwars doorheen.

Eigenlijk liggen al die gebeurtenissen, Goede Vrijdag en Pasen, Hemelvaart en Pinksteren, maar ook de Tachtigjarige Oorlog, de Tweede Wereldoorlog en 5 mei op één lijn. De lijn van de geschiedenis van Gods schepping. De lijn van Gods geschiedenis met de wereld. We maken meestal onderscheid tussen heilsgeschiedenis en wereldgeschiedenis. Heilsgeschiedenis betreft dan Gods werk aan de vervulling van zijn beloften en de komst van de Messias. De geschiedenis van Gods bevrijdingswerk zoals die in de Bijbel beschreven wordt. En de wereldgeschiedenis is dan de historie van staat en maatschappij door de eeuwen heen. Ach, we mogen dat best van elkaar onderscheiden. Er is inderdaad verschil. Maar tegelijk moeten we niet vergeten dat ook de geschiedenis van landen, staten, naties en volken een plaats hebben ín die heilsgeschiedenis! Ook de niet-Bijbelse en niet-kerkelijke geschiedenis verlopen niet buiten de Here om. Integendeel, de Here schakelt alle gebeurtenissen in in de komst van zijn Koninkrijk. Hij bestuurt. Hij leidt. Hij weerhoudt. Hij staat boven alle machthebbers. Ook de bezetting van Nederland, ook de holocaust, ook 4 en 5 mei, ook, vandaag, IS en Boko Haram, de benarde positie van Israël, de verwijdering van alle christenen uit grote delen van de wereld, het werk president Obama en van president Poetin, en de toenemende eenheid van de Europese Unie, ze hebben alle een plaats op die lijn naar de jongste dag.

Zo zijn onze christelijke feestdagen rechtstreeks verbonden met onze nationale, regionale en plaatselijke gedenkdagen. Met de `grote´ gebeurtenissen van onze tijd.

Vrijheid?

Bevrijding. Vrijheid. Prachtige woorden worden er in deze dagen over gesproken. Wat is nu eigenlijk vrijheid? Het vervelende is dat velen dat niet weten. Vrijheid, dat is, zo meent men, dat je kunt doen wat je zelf wilt. Dat je in je streven naar ruimte en geluk door niemand gehinderd wordt. Dat is dat je een goed inkomen hebt. Dat er goede gezondheidsvoorzieningen zijn. Dat mensen inspraak hebben in het bestuur van eigen plaats, provincie en land. Vrijheid is dat er altijd voldoende energie is en dat er duurzaam beleid wordt gevoerd. Vrijheid is dat niemand honger lijdt. Dat niemand hoeft te lijden onder geweld van anderen. Dat je kunt gaan en staan waar je wilt. Het hangt allemaal met elkaar samen in de hedendaagse kijk op de wereld. Ja, zo wordt in deze tijd de vrijheid aan ons gepresenteerd.

Maar in deze vrijheidsbeleving is de verbinding met Goede Vrijdag en Pasen en Hemelvaart verbroken. Dat is de ellende van de wereld. Wat vrijheid genoemd wordt, is dan ten diepste overgave aan de afgod van welvaart en welzijn. Oppervlakkig. Horizontaal. Plat. Menselijk.

Bestemming

Nee, echte vrijheid is iets heel anders. O ja, veel van bovenstaande zaken hebben er wel iets mee te maken. Dat zullen we niet ontkennen. Maar ze raken de kern niet. Uit de Bijbel weten we wat echte vrijheid is. Echte vrijheid is dat een mens tot zijn bestemming kan komen. En dat moeten we maar eens goed op ons laten inwerken.

Tot je bestemming komen... Nee, dat is niet een mooi leven hebben hier op deze aarde. In deze bedeling. Dat is niet hier niets tekort komen. Dat is niet hier een welvarend leventje leiden. De wereld meent van wel. Die kan niet meer verder zien. Maar onze bestemming is een andere. Onze bestemming ligt op de nieuwe aarde. In het nieuwe Jeruzalem. Onze bestemming was en is opnieuw om onze Here volmaakt te aanbidden. Dat is de echte vrijheid. Dat is de vrijheid van Goede Vrijdag en Pasen en Hemelvaart. De vrijheid die volkomen vrijheid zal worden op de jongste dag.

Onze allereerste voorouders leefden in die vrijheid, in het paradijs. Wij, mensen, gaven die vrijheid op door iets anders na te streven, door te willen zijn als God. Christus verwierf voor ons die vrijheid opnieuw.

En op de weg naar de eeuwige vrijheid liggen ook de Tweede Wereldoorlog, de Jodenvervolging, Bevrijdingsdag en de gruwelen van IS. Op die weg leidt de Here zijn volk, zijn kerk, naar het einde van deze wereld. Wie echt vrij wil zijn, zoekt het dan ook niet in de aardse welvaart allereerst. O ja, als de Here welvaart geeft, mag je ervan genieten. Je mag en moet je best doen om de schepping te bewaren. Je moet goed zorgen voor je naaste. Je mag en moet streven naar vrede en naar goede leefomstandigheden voor ieder door God geschapen mens. Je mag en moet oog hebben voor de toekomst. Maar... altijd in de wetenschap, in het gelóóf, dat het tijdelijk is. Dat onze echte bestemming verder ligt.

Anders

Als we zo oog hebben voor de echte bevrijding, dan kijken we ook anders naar al die herdenkingen en vieringen om ons heen, waar we zelf aan meedoen. Dan luisteren we anders naar toespraken en gedichten. Dan zingen we ons prachtige christelijke volkslied op een andere manier. Dan verbinden we altijd de nationale, wereldse gedenkdagen met het heilswerk van onze God.

Ja, dan is heel ons leven anders. Dan kijken we ook anders naar de politiek. Dan zien we op een andere manier naar het driftige en oppervlakkige gedoe van onze volksvertegenwoordigers. Dan hechten we niet zo´n vreselijk groot belang aan internationale politiek. Dan begrijpen we dat ook het sturen van Nederlandse soldaten naar een ver land een kleine bijdrage kan zijn aan de weerhouding van het kwaad, ten gunste van de echte vrijheid in de wereld.

Anders... Niet helemaal gericht op hier en nu. Wel werkelijk levend in deze tijd, maar met het oog gericht op het nieuwe Jeruzalem.

Als we onze echte bevrijding kennen, dan kùnnen we hier ook leven. Midden tussen mensen met een ander vrijheidsideaal. Midden tussen mensen die met hun verwrongen vrijheidsbeeld zichzelf juist tot slaven maken. Slaven van individualisme en consumentisme en vermeende solidariteit. Dan kunnen we heel veel aan, ook als al die `vrije´ mensen ons steeds meer de echte vrijheid misgunnen. Straks zelfs proberen die af te nemen. Ja, dan kunnen we àlles aan. Omdat we vast en zeker geloven dat de Here ons niet loslaat, maar juist meeneemt naar onze bestemming, als vrije zonen van God, broeders en zusters van onze Bevrijder.

Gedenkdagen, vieringen.... Meedoen? Ja, natuurlijk. Maar laten wij dan daarbij als gelovige christenen ons niet laten meeslepen door het vrijheidsideaal van deze tijd. En ons gedenken nooit losmaken van de echte vrijheid. Maar vooral onze echte bevrijding, onze bestemming gedenken, en als de HERE ons de kans geeft daarvan getuigen!