Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Duurzaamheid

Jaargang: 
12
Datum: 
30 mei. 2018
Nummer: 
11
Schrijver: 
T.L. Bruinius
ID:
2076
Rubriek: 

'En ik zag toen het Lam het zesde zegel geopend had, en zie, er kwam een grote aardbeving, en de zon werd zwart als een haren zak, en de maan werd als bloed, en de sterren van de hemel vielen op de aarde, zoals een vijgenboom zijn onrijpe vijgen afwerpt als hij door een harde wind wordt geschud. En de hemel week terug als een boekrol die wordt opgerold. En alle bergen en alle eilanden werden van hun plaats gerukt. En de koningen van de aarde, de groten, de rijken, de oversten over duizend, de machtigen en alle slaven en vrije mensen verborgen zich in de grotten en tussen de rotsen in de bergen. En zij zeiden tegen de bergen en de rotsen: Val op ons en verberg ons voor het aangezicht van Hem Die op de troon zit, en voor de toorn van het Lam. Want de grote dag van Zijn toorn is aangebroken en wie kan dan staande blijven?' (Op. 6:12-17)

'En de zevende engel goot zijn schaal uit over de lucht. En er klonk een luide stem uit de tempel in de hemel, vanaf de troon, die zei: Het is geschied. En er kwamen stemmen, donderslagen en bliksemstralen. En er kwam een grote aardbeving, zo een als er niet is geweest sinds er mensen op de aarde geweest zijn: zo'n aardbeving, zo groot! En de grote stad viel in drie stukken uiteen en de steden van de heidenvolken stortten in. En het grote Babylon kwam bij God in gedachtenis, en Hij gaf haar de drinkbeker met de wijn van Zijn grimmige toorn. En alle eilanden zijn op de vlucht geslagen, en bergen waren er niet meer te vinden.' (Op. 16:17-20)

'En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer. En ik, Johannes, zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel, gereedgemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen: Zie, de tent van God is bij de mensen en Hij zal bij hen wonen, en zij zullen Zijn volk zijn, en God Zelf zal bij hen zijn en hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan. En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar.' (Op. 21:1-5).

Nieuwe wereld

We weten het wel: deze wereld, deze bedeling zal vergaan. En onze Heere Christus komt een nieuwe wereld scheppen. De wereld van nu, die is aan het verval onderhevig. Aan vergaande en doorgaande degeneratie. Door onze schuld. Omdat wij gelijk wilden zijn aan de HEERE: de zondeval. Maar de HEERE heeft vernieuwing beloofd! En de HEERE gedenkt voortdurend Zijn verbond. De HEERE houdt Zijn beloften. Ja, onze HEERE is groot en Zijn beloften zijn vast en zeker. Wij zijn veilig bij Hem. De aarde, de woonplaats die de HEERE ons gaf, zal in deze vorm, steeds meer vervallend, bestaan totdat de Heere Christus weer terugkomt op de wolken. Om alle dingen nieuw te maken. Ja, dán zal de oude aarde vergaan. Ze zal gereinigd worden met vuur. En dan komt de nieuwe schepping. Tot die tijd zal de schepping, hoe verschrikkelijk ook geschonden door de zonde, leefbaar blijven voor de mensen. Maar daarna... daarna zal de aarde weer zijn als in het begin, ja, mooier nog, volkomen geschikt om volmaakt te leven voor de HERE.

Bovenstaande Bijbelgedeelten spreken daarover. De Heere heeft ons daar nog veel meer over geopenbaard. Hij, onze Heere Christus, onze Verlosser, maakt een nieuwe wereld. Door Zijn kracht. En die nieuwe wereld zal de oude, de wereld van vandaag, met al het gedoe van mensen daarop, vervangen. Eerst gigantische rampen en het vernietigende vuur. Daarna de nieuwe schepping.

Klimaat

Als gereformeerden weten we dit allemaal wel. Maar misschien staan we er wel te weinig bij stil. Juist in deze tijd zouden die woorden uit de Bijbel sterker dan ooit tot ons moeten spreken. Nederland en heel de wereld wordt overspoeld door de klimaathype. Een hype is een verschijnsel dat door heel veel mensen gevolgd wordt. Een trend. Maar dan wel een trend die veel minder inhoud heeft dan de massa denkt. Een beweging die door de media wordt opgeblazen. En het is duidelijk dat de aandacht voor klimaatveranderingen op dit moment een hype is. O ja, er is ongetwijfeld van alles aan de hand met het klimaat. Maar de stelligheid waarmee de ene wetenschappelijke theorie wordt geaccepteerd en de andere afgewezen, lijkt aanvechtbaar. De media doen het voorkomen alsof allerlei verwachte ontwikkelingen volkomen vaststaan. Terwijl het alleen nog verwachtingen, theorieën en modellen zijn. Die voortdurend worden bijgesteld. Er zijn in onze geschie-denis vaker klimaatveranderingen geweest. Met soms zeer ernstige gevolgen. Maar het einde van de menselijke samenleving was het niet. Toch wordt nu die indruk wel gewekt. Onbekommerd wordt geschetst hoe allerlei rampen zullen gebeuren over tien en over vijftig en over honderd jaar, alsof het wetenschappelijk vaststaande feiten zijn. Alsof de mèns met zekerheid in staat zou zijn het leven op aarde over zo'n periode te voorspellen. De zeespiegel zal stijgen. Regen en wind zullen toenemen. Rivieren en kanalen zullen de enorme hoeveelheden water niet meer kunnen verwerken. Grote delen van de bewoonde wereld zullen onbewoonbaar worden door die zeespiegelstijging, door orkanen en watersnoodrampen. En tegelijk zal op andere plaatsen de woestijnvorming toenemen. Zo wordt het toekomstbeeld geschetst.

Tenzij... Tenzij de mens het klimaat zo beïnvloedt dat het scenario verandert. Dat is de boodschap van de klimaat-beweging, van de duurzaamheidsgoeroes. De mensheid moet nu ingrijpen. Wereldwijd. Anders is het te laat. Dan gaat de samenleving zoals we die nu kennen eraan.

Duurzaam

De mensen moeten zelf veranderen. Regeringen moeten krachtig ingrijpen en ingrijpende maatregelen nemen voor vele jaren. Want de mensen zijn ook zelf de oorzaak van de aanstaande rampen. Door ongebreideld gebruik van energiebronnen is de klimaatverandering ontstaan, zo is de theorie. Dat is de oorzaak van het verval van natuur en milieu, van leefbare gebieden, van het verval van de aarde. En dus moeten er duurzame veranderingen worden ingezet. Ja, en dat is dan het nieuwe toverwoord. Duurzaamheid. Dat moet de rode draad worden van heel het beleid. In alle sectoren van de samenleving. En wie kan daarop tegen zijn? Niet van harte de klimaathype volgen, niet van harte de duurzaamheidsslogan omhelzen, dat is bijna onfatsoenlijk. Kritische kanttekeningen maken, nee, dat wordt je niet in dank afgenomen. En omdat allerlei zaken in onze samenleving gevangen worden onder dat aspect 'duurzaamheid', waar toch geen weldenkend mens tegen kan zijn, krijgt de klimaathype bijna religieuze trekken. Het is samenbindend, het gaat uit van niet-bewezen stellingen, het is een wereldwijde beweging met krachtige 'profeten'.

En we moeten er voor 'offeren'. En niet alleen finan-cieel. We leveren ook in aan burgerlijke vrijheden. Aan wat 'democratie' wordt genoemd. De duurzaamheids-religie gaat samen met toenemende bureaucratie, mondialisering, kapitalisering en vergaande digitalise-ring. Duurzaamheid wordt ook verbonden met het revolutionaire gelijkheidsdenken, zoals we dat in Nederland heel sterk tegenkomen bij de linkse en liberale partijen en opniemakers. Het wordt verbonden met het wereldwijd verspreiden van de westerse vorm van democratie. Met de media als de profeten van de duurzaamheidsreligie.

Duurzaamheid, dat moeten we goed zien, zal ten slotte het héle leven beslaan!

Duurzaamheid... Het nieuwe geloof!

Doel

Overdrijven we nu? Tekenen we de ontwikkelingen te zwart-wit? Maar als gelovige kinderen van de HEERE moeten we wel goed onderscheiden wat er in de wereld aan de hand is. Ja, natuurlijk moeten we maatregelen nemen tegen mogelijke rampen. Ja, natuurlijk moeten we mensen beschermen. Ja, natuurlijk moeten we signalen over klimaatverandering serieus nemen.

Maar tegelijk moeten we ons ook afvragen waar die nieuwe religie op gericht is. Waar zijn de mensen bang voor? Wat is het doel van al het ingezette beleid? Is dat het bouwen en bewaren van Gods schepping? Is dat het voortzetten van de goddelijke cultuuropdracht? Of is dat veel meer louter de bescherming van onze huidige samenleving? Bescherming van ónze verworvenheden? Bescherming van óns rijke leven? Veilig stellen van onze luxe zekerheden voor de komende eeuwen? Is het niet veel meer het bouwen aan de stad van de mens? Het zeker stellen van het nieuwe Babylon? (Op. 18)

Zijn klimaatveranderingen de schuld van de mens? Maar hebben we het dan over energieverbruik en het uitputten van vruchtbare grond? Of hebben we het over de doorwerking van de zonde? Over Gods oordelen over de mensheid?

 

Wie goed toekijkt, kan zien dat ook de duurzaamheids-hype een middel is om dat nieuwe Babylon te verwezen-lijken en veilig te stellen. Gericht op de samenleving op deze aarde. Horizontaal. Zonder God. Ja, tegen God en Gods scheppingsorde. Uitgaand van de gedachte, ja, het geloof, dat de mens zèlf de ultieme samenleving moet realiseren, op deze aarde. Uitgaand van het geloof dat dit mogelijk is. Een wereld en een samenleving die maakbaar zijn, wanneer mensen de juiste beslissingen nemen en elkaar vinden in samenwerking. Duurzaam beleid betekent, het is letterlijk zo gezegd, dat we met elkaar anders moeten gaan dènken...

Feike ter Velde, de oud-EO-presentator, stelde ooit, een aantal jaren geleden alweer, dat de klimaathype een teken is van de komst van de anti-christ. Dat heeft toen nogal wat discussie losgemaakt. En ongetwijfeld is er wel kritiek te leveren op de manier waarop hij een en ander toen zei. Maar het is ook waarheid. Want de stad van de mens, dat is de stad van de anti-christ. En de wereldwijde duurzaamheidsbeweging, los van het geloof in het verlossende en herscheppende werk van Christus, is een bouwen aan díe stad.

Nuchter

Moeten we dan maar niets doen? Is het dan niet waar dat menselijke activiteiten invloed hebben op het klimaat? Zijn we ook als christenen niet vaak verkeerd omgegaan met energie? Net als iedereen?

We willen nog eens benadrukken dat het natuurlijk ook christenplicht is om rampen te bestrijden. Om verantwoord om te gaan met de schatten van de schepping. Om Gods schepping zo goed mogelijk te bewaren. Om vooruit te kijken naar de toekomst. Jazeker.

Maar tegelijk moeten we heel goed beseffen dat ons vooruitzien een heel andere toekomst voor ogen heeft. Dat de opdracht die we hebben een andere is dan die van de geest van vandaag. Onze opdracht is om in alles de HEERE te eren. Om Zijn Naam groot te maken en die te verkondigen. Onze toekomst is een andere dan de ongelovige massa verwacht. Wij weten en geloven dat de volmaakte samenleving niet door mensen gemaakt kan worden. Nooit. Onze toekomst ligt op die nieuwe aarde, die Christus maken zal. In die nieuwe stad, die niet Babylon heet maar Jeruzalem.

En dat maakt dat we heel anders tegen klimaat-veranderingen aankijken. Dat maakt dat we heel anders zien naar het gebruik van energiebronnen. Dat maakt dat we op onze hoede zijn wanneer allerlei politieke maatregelen gezet worden in het kader van de noodzakelijke duurzaamheid. Dat maakt dat we ons niet mee laten voeren in het gelijkheidsdenken en het veranderen van alle normen voor het samenleven. Dat maakt dat we ons nuchter opstellen wanneer er plannen gemaakt worden voor tien en vijftig en honderd jaar. Zou het niet zo kunnen zijn dat Christus er misschien wel eerder is?

 

Geloven in het werk van Christus maakt dat we de geesten voortdurend blijven beproeven. Dat we er attent op zijn wanneer duurzaam beleid in de marge leidt tot het inperken van burgerlijke en christelijke vrijheden, van het volledig omkeren van Gods scheppingsorde, van het uitgaan van de macht van de autonome mens en van het creëren van een steeds meer materialistische, horizontalistische en godloze samenleving. Het maakt dat we ons niet laten meeslepen met de klimaathype. Maar dat we ons nuchter en getuigend gedragen. Ja, dat we, waar dat maar van ons gevraagd wordt, duidelijk maken dat dé grote nood van de mensheid is het gevangen zitten in zonde en het ontkennen van het Evangelie van Christus.

Jongste Dag

Onze tijd vertoont alle tekenen van de eindtijd. Steeds meer. Steeds duidelijker. Zoals onze Heere Christus ons heeft geopenbaard. De stad van de mens tekent zich steeds duidelijker af. Het is 'als in de dagen van Noach'. Er is bijna niets meer wat de mens niet kan. Angst voor de toekomst? Voor orkanen en watersnoodrampen en woestijnvorming? Angst voor honger en ziekte? Angst voor de ondergang van onze samenleving? Zorgen over het voortbestaan van het menselijk leven op aarde? Maar dan zullen we daar iets aan doen! Want we kunnen immers alles!

Maar Noach heeft het ervaren. Door alle verval van de schepping heen, door de oordelen van de Heere heen, zullen er levensmogelijkheden blijven. De aarde zal niet volkomen onleefbaar worden. Dat was de belofte na de zondvloed. Tótdat de Dag des Heren aanbreekt. De Jongste Dag. Dan wordt alles nieuw. Gods kinderen zullen wonen op een nieuwe aarde en in een nieuwe stad. Dat is het werk van Christus. Christus is op weg naar de voltooiing van Zijn Koninkrijk. Met kracht en met haast.

 

Gods eigen Woord zegt ons dat de mens zelf geen volmaakte samenleving tot stand kan brengen. Geen klimaatreligie, geen duurzaamheidsideologie kunnen dat veranderen. De mens zal onmachtig blijken als de Here zijn almacht toont. Als voor de zondvloed. Als in de dagen van Noach. Alle duurzame maatregelen zullen vergaan.

Gods Woord. Zijn beloften. Die spreken ons van ècht Duurzaam Beleid.

Dan zullen we in alle waan van de dag nuchter blijven. Op onze eigen plaats ons best doen om aan de scheppingsopdracht te werken: om die schepping te bewerken en te bewaren. Maar tegelijk in de vaste wetenschap dat het tijdelijk is. Er niet alles van verwachtend.

Nee, we zullen als gelovige christenen de nieuwe religie niet kunnen keren. Dat leert de Bijbel ons ook. Maar we kunnen wel onderscheiden. En afstand houden. En ons niet laten meeslepen.

En... blijven bidden om de wederkomst van onze Heere Jezus Christus. Blijven bidden om de spoedige herschepping van alle dingen.

Onze belangrijkste bijdrage.