Sorry, u moet JavaScript inschakelen om de website te mogen bezoeken.
-A A +A

Catechismus - Zondag 17

Jaargang: 
9
Datum: 
19 nov. 2014
Nummer: 
4
Schrijver: 
M. Oosterhuis-Sikkens
ID:
1440
Rubriek: 


We zijn toegekomen aan Zondag 17. In de vorige Zondag hebben we je iets uitgelegd over het lijden en sterven van Christus. Vandaag gaan we verder met het uitleggen van de Apostolische Geloofsbelijdenis. We hebben het over de opstanding van onze Here.Lezen: Matteüs 28:1-10Zingen: Gezang 20:1,6

De opstanding

In de Bijbel heb je zopas gelezen dat twee vrouwen op de eerste dag van de week, dat is de zondag, naar het graf gaan. Ze willen het graf bekijken, maar er gebeuren wonderlijke dingen. Er komt een aardbeving en dan zien ze een engel die hen vertelt dat Jezus is opgestaan.

Dit is voor ons mensen niet te begrijpen. Veel mensen twijfelen of dit wel echt gebeurd is. Er zijn zelfs christenen die niet geloven in de opstanding. Ze zeggen dat de ideeën van de Here Jezus voortleven in andere mensen maar niet dat de Here echt is opgestaan. Zelfs de discipelen, de vrienden van de Here Jezus, denken niet aan een opstanding. Ze gaan op bezoek bij het graf, ze denken dat het lichaam van de Here daar nog is. Terwijl de Here het toch wel had verteld. Aan al deze dingen kun je zien dat een mens zoiets als een opstanding niet kan bedenken, het komt niet op in ons mensenverstand. Het is een plan van God. En God Zelf zorgt ervoor dat het verhaal van de opstanding over de hele wereld gaat. Hij laat de discipelen en de vrouwen een leeg graf zien. De Here Jezus laat Zich daarna nog verschillende keren zien. Zo zorgt God ervoor dat het verhaal door meer mensen wordt gehoord. Ook nu nog vertelt de Here het aan Zijn volk, de Kerk. In de Bijbel lezen we het verhaal van de opstanding. Wij mogen niet twijfelen aan Gods woorden, maar moeten geloven wat er in het evangelie staat.

De vraag in Zondag 17 is: Wat is voor u de waarde van de opstanding van Christus? Het is mooi dat je weet van de opstanding van Christus, maar wat heb jij eraan? Het antwoord bestaat uit drie stukjes.

Ten eerste

Door de opstanding van de Here mogen wij delen in de gerechtigheid. Wat is gerechtigheid? Wat heb je eraan? Een heleboel! Gerechtigheid betekent zoiets als: je krijgt nieuwe kleren. Je krijgt schone kleren, gewassen in het bloed van Christus. Hij heeft onze vieze (zondige) kleren schoongemaakt door Zijn bloed. Hij deelt ze nu uit. Schone kleren waarmee je kan verschijnen in de nieuwe hemel en op de nieuwe aarde, in het nieuwe Jeruzalem. Als je die kleren aan hebt, stuurt Jezus je nooit weg. (zie Matt. 22:11-13). Want Christus zorgt ervoor dat er vrede is tussen God en mensen. Al je schuld, al het vuil van je oude kleren is weggedaan. Daarom kijkt de Here je nu vriendelijk aan. In de eredienst zondags hoor je het elke keer weer; de Here doet Zijn aangezicht, Zijn vriendelijke ogen vol liefde, over u lichten. Hij is niet boos meer. Dat heeft Christus verdiend. Hij heeft je vuile kleren gewassen en geeft je nu schone kleren.

Waar deelt Hij dit uit?

In de Kerk!

In de Kerk worden schone kleren uitgedeeld. In de preek. In de verkondiging van de vergeving van onze zonden.

Ten tweede

De opgestane Heer deelt nog meer uit. Je krijgt van Hem een nieuw leven. De zonden zijn vergeven. De kleren zijn gewassen. Nu moet je er ook aan werken dat de kleren niet weer vies worden. En de opgestane Heer geeft je daarvoor de kracht. Paulus legt dat uit in Efeze 2. Hij schrijft het aan de gemeente van Efeze. Vroeger toen we nog niet geloofden in de opstanding van de Here, toen waren we dood. Dood door al die zonden. Toen deden we met de wereld mee. Toen hadden we precies dezelfde zondige gedachten en leefden daar ook naar. Maar door de rijke liefde van God ziet Hij naar ons om.

Hij maakt je tot een mens van het goede leven. Hij maakt je levend met Christus. De catechismus zegt: wij worden door Christus kracht opgewekt tot een nieuw leven. Het gaat steeds maar door, die opwekking tot een nieuw leven. Ook dit gebeurt in de Kerk. Naast het uitdelen van schone kleren worden we in de preek opgeroepen tot een nieuw leven. De Heilige Geest werkt in ons om ons op te wekken tot een nieuw leven. Een leven zoals God het wil. We gaan goede werken doen. Dit kunnen we niet zelf, de Here moet het in ons werken. Dit kunnen we duidelijk maken met een voorbeeld van een tuin. Een mooi aangelegde tuin. De goede werken zijn als het ware door de Here aangelegde tuinen. En nu mag de gelovige in die tuin, in die goede werken, leven. Hij mag ervan genieten. Zo mag je de goede werken zien. Als een door de Here aangelegd park. Geniet maar van de goede werken!

Ten derde

Christus opstanding heeft nog een derde betekenis voor ons.

Misschien hebben jouw ouders weleens een auto gehuurd of een proefritje gemaakt in een nieuwe auto. Mocht je mee?

De eigenaar van de auto wil de auto wel meegeven, maar hij wil zeker weten dat hij de auto weer terugkrijgt. Hij vraagt een onderpand aan je ouders. Hij wil iets belangrijks hebben, zodat hij zeker weet dat jullie terugkomen met de auto en het belangrijke bezit weer ophalen. Dit kan bijvoorbeeld een paspoort zijn.

Zo is Christus opstanding voor ons ook een onderpand. Door die opstanding weten we zeker dat Gods beloften waar zijn. We weten zeker dat ook wij eens op zullen staan na ons sterven. Opstaan in de nieuwe hemel en op de nieuwe aarde, met onze schone kleren aan!