Leven met Christus in het gezin (4, slot)


De bedreigingen van het gezin

In dit laatste artikel over het leven in een christelijk gezin willen we kijken naar de bedreigingen die er zijn. (Andere artikelen in deze serie verschenen in De Bazuin nummers 6, 7 en 15). Waarvoor moeten we op onze hoede zijn?

Ongeloof en revolutie

Uit de vorige drie artikelen is gebleken dat het ontvangen en onderhouden van een gezin, in de 21e eeuw, een grote verantwoordelijkheid met zich meebrengt. Het is een belangrijke zaak waarbij wel boven ons leven moet staan `zo waarlijk helpe mij God almachtig´. De bedreigingen van onze gezinnen vinden we niet allereerst in de milieuverontreiniging of in de oorlogsdreigingen om ons heen. We willen graag waarschuwen voor de dreigingen waar wel tegen te wapenen is. Namelijk bedreigingen die samen te vatten zijn in de woorden `ongeloof en revolutie´. Wij leven in een wereld waarin de revolutie en daarin het ongeloof met wetteloosheid sterk wordt uitgedragen. De afschaffing van het geloof wordt zelfs door (zich noemende) gereformeerden en hervormden naar voren gebracht. Er zijn veel boeken over mensen die het geloof de rug hebben toegekeerd. Ook zijn er veel boeken waarin zich christelijk noemende mensen openlijk twijfelen aan de verhalen uit de Bijbel. Zoals de schepping, de opstanding e.d. Deze vrijzinnige mensen hebben veel invloed in de samenleving. Er wordt vaak over geschreven in de kranten. Het komt ook in andere media naar voren en dus ook in onze gezinnen.

Het gevaar is dat de Bijbel schijnbaar een eervolle plek houdt terwijl men toch openlijk twijfelt aan bepaalde stukken uit de Bijbel. Men scheurt (als het ware) stukken uit de Bijbel. Denk maar aan het verhaal uit Jeremia 36. De Here laat Jeremia een boekrol vol profetieën schrijven en die rol wordt voorgelezen aan koning Jojakim. Telkens als er een stuk is voorgelezen, wordt het stuk afgesneden en in het vuur gegooid. Zo bewijst deze koning zijn totale verachting voor het Woord van God. Dat wegsnijden doen moderne theologen niet. O nee, ze laten de Bijbel onaangetast. Ze maken alleen het kerkvolk maar duidelijk dat we de Bijbel nooit goed hebben gelezen. Ze komen met een hele andere, moderne, boeiende en frisse uitleg, helemaal aangepast aan deze tijd. Zodat het jongeren erg aanspreekt.

Naast het geloof worden ook de normen losgelaten. Seksuele gebondenheid wordt al meer seksuele losbandigheid. We leven in een tijd van normloosheid, wat uitloopt op totale chaos. Misschien is die chaos al begonnen, kijk alleen maar naar de (seksuele) misstanden op scholen. We mogen elkaar dan troosten met de waarheid dat de mens die Jacobs God als hulp heeft, zalig is. En we mogen er ook door bemoedigd worden dat de Heiland ook aan de deur van het hart klopt bij onze jongelui.

Tucht

Die bedreigingen van het door Christus gekochte gezin zijn vrijzinnigheid, ongeloof, revolutie, zedeloosheid en tuchteloosheid. De Schrift waarschuwt vooral in het boek Spreuken, maar ook in apostolische brieven, voor dit laatste gevaar. In de hele samenleving worden regels en dus de tucht versoepeld of weggelaten. Dit gebeurt op de scholen maar ook in de bedrijven of op straat. Alles moet kunnen. Denk alleen maar aan de kleding van meisjes en vrouwen. De kleding wordt met een bepaald seksueel doel voor ogen gemaakt. Zijn wij ons daarvan bewust? Laten we onze dochters alles maar kopen en aantrekken? Of wijzen we onze kinderen ook op deze gevaren van de samenleving?

In het boek Spreuken maar ook in Hebreeën 12 wordt gewezen op het gevaar van gebrek aan tucht en orde. In 2 Tim. 3:1-5 schrijft Paulus:

Weet wel, dat er in de laatste dagen zware tijden zullen komen. Want de mensen zullen zelfzuchtig zijn, geldgierig, pochers, vermetel, kwaadsprekers, aan hun ouders ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig, liefdeloos, trouweloos, lasteraars, onmatig, onhandelbaar, afkerig van het goede, verraderlijk, roekeloos, opgeblazen, met meer liefde voor genot dan voor God. Die met een schijn van godsvrucht de kracht daarvan verloochend hebben; houd ook dezen op afstand.

Juist het op afstand houden heeft ons veel te zeggen vandaag. We denken snel dat wij ons aan moeten passen, om deze mensen te bereiken. Maar Paulus waarschuwt ons. Begin er niet aan, overschat uw krachten niet. De zonden die Paulus noemt als de zonden van de laatste dagen, komen ons erg bekend voor. We kunnen zelf veel voorbeelden verzinnen.

`Aan hun ouders ongehoorzaam´ dat is een zonde die tegenwoordig gewoon gevonden wordt. We lopen het grote gevaar om ongehoorzaamheid te tolereren want we hebben alles liever dan trammelant in onze gezinnen. Liever toegeven dan ruzie thuis aan tafel. De gehoorzaamheid is weg. En satan doet al zijn best om dit vuurtje te stoken in de gezinnen die van Christus zijn.

Tot slot

We hadden het over het leven met Christus in het gezin. Het is beter om te spreken over het leven van Christus met ons, in het door Hem gestichte gezin. Hij was namelijk de eerste die tot ons is gekomen toen wij nog zondaars waren. Hij is het dus die in onze gezinnen is gekomen, maar Hij kan ze ook verlaten. Denk maar aan het Bijbelboek Ezechiël. Hier wordt ons verteld hoe God Zijn verbondsvolk verlaat omdat het volk Hem verlaat. De Here heeft ons en onze gezinnen erg gezegend met Schriftuurlijke prediking, met christelijke scholen, goede lectuur en allerlei andere organisaties. Die mogen een belangrijke plaats hebben in onze gezinnen. We moeten goed bedenken dat we niet alleen de leiding hebben gekregen over een gezin, maar ook over de toekomst van de Kerk.

Ongehuwden en kinderloze echtparen vallen niet buiten deze opdracht. Zij kunnen juist tot een bijzonder grote zegen zijn voor de kinderen van de Kerk, bijvoorbeeld in het jeugd- en jongerenwerk. Maar denk ook aan het meewerken in De Bazuin, Bijbelstudiebond of in de schoolvereniging.

Christus heeft geen gezin gesticht toen Hij op aarde was, Hij heeft het huwelijk niet gekend en geen kinderen nagelaten. Toch heeft Christus gesproken over Zijn gezin. (Mattheüs 12:46-50)

Terwijl Hij nog tot de scharen sprak, zie, Zijn moeder en broeders stonden buiten en trachtten Hem te spreken te krijgen. En iemand zeide tot Hem: zie Uw moeder en Uw broeders staan buiten en trachten U te spreken te krijgen. Maar Hij antwoordde de boodschapper en zeide: Wie is Mijn moeder en wie zijn Mijn broeders? En Hij strekte Zijn hand uit over Zijn discipelen en zeide: Zie daar Mijn moeder en Mijn broeders. Want al wie de wil doet Mijns Vaders die in de hemelen is, die is Mijn broeder en zuster en moeder.

Christus spreekt hier over de band die er is tussen Hem en allen die de wil van de Vader doen. Christus wil met de Zijnen, Zijn duur gekochten, een nauwe relatie onderhouden die alleen binnen het gezin voorkomt. Als we het zo zien en het dagelijks zo beleven, dan geeft ons dat geluk en blijdschap. Het moet ons ook de kracht geven om het waar te maken, dat leven met Christus in ons gezin.

Voor het schrijven van dit artikel is gebruik gemaakt van het gelijknamige boek van W. Meijer.